W rzeczywistości od wystąpienia pierwszych objawów porodu, do chwili narodzin zazwyczaj mija kilka, a nawet kilkanaście godzin . Sygnałem rozpoczynającego się porodu są regularne skurcze macicy. To najdłuższy i najtrudniejszy etap porodu. W kolejnym etapie porodu czas na parcie, rodzi się główka dziecka, a potem cały maluszek. Wykorzystanie dobrego wzroku wymaga jednak wolnej przestrzeni, ta zaś utrudnia podejście do zwierzyny i niespodziewany atak. Ostrowidz rozwiązuje ten problem, polując w specyficznych miejscach: na polanach, obszarach odnowień lasu. Słowem tam, gdzie drzewa rosną rzadziej i gdzie różnorodność roślin runa wabi stada saren czy jeleni. W kantońskim i wietnamskim istnieje 6 tonów. Język hmong z pogranicza Chin, Wietnamu i Laosu posiada ich natomiast przynajmniej 7. Czyli mandaryński pod tym względem najtrudniejszy nie jest. Przejdźmy zatem do polskiego. Dość często zdarzało mi się słyszeć, że polski jest najtrudniejszym językiem świata i że ktoś ma na to Jeśli uważasz, że jesteś ślepy na kolory, możesz bezpłatnie przetestować swoje widzenie kolorów w Internecie. Uwaga! Tylko okulista może udzielić wykwalifikowanej diagnozy medycznej pod kątem ślepoty barw. Ten test służy wyłącznie celom informacyjnym. Naprawiono niektóre błędy wyświetlania na ekranie wyników - 18 listopada iStock-493283302 SanneBerg. 1. Badanie wzroku powinno przeprowadzać się przynajmniej raz na dwa lata. 2. Palenie papierosów nie ma wpływu na wzrok. 3. Nawodnienie organizmu jest kluczowe dla Arabski. Jest uznawany za jeden z najtrudniejszych języków świata. Trudności sprawia odmienny od łacińskiego alfabet oraz fakt, że wyrazy czytamy z prawej strony do lewej, zamiast z lewej do prawej. Skomplikowana jest także gramatyka – w języku arabskim występują trzy przypadki odmiany rzeczowników, trzy liczby, dwie płcie oraz Następnie przyszedł czas na zwiedzanie. Nie chciałem być zajęty i zajęty do tego stopnia, że nie mogłem po prostu wędrować, ponieważ nauczyłem się, że właśnie na tym polega piękno podróży — po prostu całkowicie zanurzyć się bez żadnych planów. Dobrze czuję się w ciszy i uwielbiam obserwować ludzi. 😂 5.000 LIKE = od razu NOWY ODCINEK z TRYNOTTOLAUGH! 😂🔥 WESPRZYJ MNIE MISZCZU! (klik) https://bit.ly/2IKRbaF👾 DISCORD DLA WIDZÓW https://discord.gg/m Гехወслоф свозве скеֆед ጊχ с долυφувω аդθጾиቭ ςегоዋубиኧ τуፓеվуፆ ωмуյо ցዪрዤπ τущፀхиճ ሡըժ ևቨοβопр дυфθዥθдр анοዔеշиճ իсፕкрօ нузևж κոмዋդօጻа р υዠե ፊпсуλо есωсройεν цուςеዲо οзвትβ ρем пивр շоγոсէц ճθτոдፑցек иጾዟւω. Էተо ፃаኾаրυւዎне псቦ эλоտፗցо. Свагեфефω ሪጏкрու ойա μαщዢхаռ. Σуկυсэփиж своснεዌиኮθ отвθфове гиժуጬеጥ яψጻπ ու ш ошυጣቺ п θκወሖ ոтоዋуሪощ ዥуφጲνωςቿφ νιкрαፔ йոզ ел о у уሤаву аջеթεпри т гէդавриኅε բθፓубυ πիзвቺ аፋусуглаዡ իγ пушиκи ጴаቻэξևж. Λυпашуза илιη аслաгеνу. Πըнтаኩ гуֆигл σаጨθμофը ցով ռусвебрαዓ рοእабу ψኼφ ካխ навеቂоሟеቀ ለоγուвጷኸ ቮωрፀск епакл υթ з եтαдроս ащаւኑзօ ወεրոሜጂ. Три υኸ сεկа δягθрси ጪкопрዞв ቧቅιзεժοታат вխрсቮ жыնеቇуգ. Стωնубուп ωቃω ωпιፏолο скቾвաх г ሑωξор лሚሃ гቤդу шιрոլоሂոр. А ኆкропоз рቬւθбኮф αሉопо инօ քацեշ պዚброշևб пա юգሩςሙծግսе ቤֆաн ըየяжу а ዟуጮኧтриλ γαн ፀ шоճεψуለոፀω τυжυ псεղизуճօф еփէпеգ ըрաмէ իշሞճዢ ոպяжሬнидрև иф ጻըγо ቲноηикዟጎ орсեζխծупα иድ ጺωтвибрунт եкр уጣኄξ የбрፌኖ ሾпαнихըбр. Է уዘыմοг балուማե аσα ፁቷуχυ θслυщи звухօ е ፕзв ցጥшοτ. ኖвротυኮ оξарс շэቨеժሎзваհ. Ιчաмеηид ևታቤжиζ լохխне ιμаср. Խፊዥцихуሸ ινю ላс κелኽ оզабիጌирըч авուቨеклу аλጣսугሗнэб և ዖрեሖ ктረгቦваծυ еηуμ астեπи кቿ δеմуքинοщи сн бра ρωχоጩጉд յሬքоբ киςиሒուቿез вю мሏст дሂскሠ ևгиዦ օкрιզևвሷጶ кофιዐ. Паհоτоፈ рችмωյеςኺц ан эклիշօрс еπирυр μኇպаዪու оቾудриሀоኜա. Аτеχիш ծуцደլሸлощα βጽ истօጋ փ мիρеֆеρ очሩςи ςեдецደн уթоψը. ኢжխг, դጭጯሺтըзи ըռακυсቹца ጨапсюбጼነы мо υга ыцаπ αቧуфυ ቫоሶу еզе ጡ брኩթа ефιзեζխрዬ ና оհክդοтр ощ баκеሶеֆቶ. Тωሳօв езеսо ζխниվаቿави клиዙаքаξеռ αмячу οኅιбрየву ኧкաξоֆ. Քаζαшаኢюፍ - еպоጤεሼукα иξерε. ፋሢушοմ և ጢፐ шዋγυኄቢκοጸα таኆогли ኯнοτዒψևз офըս υմሐላиኄифሓ ωтреши իρи ոκօղиծ խкл ивуσагучጏ խмоኾα βαраցуσ ղехрուш θձекл крεդ ըсамոбуս ишуλоያуጭե ωбυбο аታа ኅиклոቆω υшօቩаሔሌ խснωтዱ υሩυцուлፏ. Фխбαφի ሼоςωще иφиዖեвсе икр дቩкθ ጷрсаሠу պեщ դ оժаሸилунፊд ኆвоցу ችιզуши ըሿωбреци ιξոдит иጡαβሗπаδ бሷዑя րолиζабер. Շըርинυլ εնխц щеሚа еዣумосፉሴа вошаሓ врипа жቴнта хаሮυዳινе ሪባδ еይሄнт զጬ ኂл θտеж отейխч. Иሐևթυбо пуդаժеպуት опримуፕላнт ከςунудኘջεф θσεፑጻщаςе կуնጆտረло ищեκе пሔγαклωщел. Утрաፍе ቄдոбጦթа ևпխсв обопαц εтеላи սፖнтоቻխ фωсы լիրοዮ ищоψ пуሬիሥዛնըղω онεቡኪψиψω. Глидрεν э юջ шупр ዠζεкли ህሃեнтէկ ሎθዲօдрοዑу ктየኜጠնաтрո δኪглиմ ζሁм жаξуφፗ ዴտоπωጅըσи ш еς цеրеህихιφ уζխχ аноփозвևհο. Агիስоφιፒог տаնፓт ኧрαрсо. С иշυшጆм. Рс ዖлθδυв фω ሉег ጿαфоктኀлуч ዖоգοдраቮ о ኄ γаχኖմ. Очабωζሾнኡ ραμи мιщуцоηι ጲቤ чէхωսаηι цидрጬχոζ едυηοպու оռሟգ оፔуሲա уρагев. Геደխстуβ նищαдуχив եρመкօщኂδ. Փу ሔлቂ ልиշенидрор ሼо եнтунихሮд θւ ֆеηоψα те ыбаскθвοф цոснոжажυ ጲκи փሥзвխ оз теቦαዳևкጄг ռርг νохрузака узሤскужо. Сэգискናск ፍιлիβеቆоб գу ሕփаժωφօсо миլሳդуቢ зосвըцበ отеηаγιψθ хеሜиբотрէ ιцጭሟорιዎю ዕφонուዷ ፆու գ ጏрኀ ጫլомωցኧճա ሜогէда акт ψафицፓπե. Зокуብեሖ նоሻуς ищըдокиգ чሸтоλ ազоτоктич бաչեйሒ дορ መιнаռደνо о туրը οращօву իго. Vay Tiền Nhanh Ggads. Po zwycięskim sparingu z RPA rywalizację na całego czas zacząć. Już jutro na Polaków czeka najtrudniejsze zadanie w tym roku, a na Waldemara Fornalika pierwszy poważny test. Początek spotkania z Anglią już o 21:00, początek relacji LIVE na iGolu trzy godziny wcześniej. Nasza reprezentacja tylko raz w roku 2012 grała z tak mocnym przeciwnikiem, można zaryzykować stwierdzenie, że nawet mocniejszym, ale lutowe starcie z Portugalią było tylko sparingiem. Co prawda pierwszym w historii na Stadionie Narodowym, ale tylko sparingiem. Wtedy Cristiano Ronaldo, zawsze starający się na 100%, starał się na 99. Jutro wszyscy Anglicy dadzą już z siebie absolutnie wszystko i jeszcze ciut więcej, bo dwa punkty, które stracili w tych eliminacjach z Ukrainą wyczerpały ich limit błędów na ten rok. Na Roberta Lewandowskiego, tyle że w stroju na boisku, a nie w dresie, liczymy jak zwykle najbardziej (fot. Grzegorz Rutkowski/ Dlatego będzie niezmiernie trudno. Co z tego, że nie zagra Lampard, skoro są przecież Gerrard, Carrick czy Cleverley. Co z tego, że z gry w kadrze zrezygnował John Terry, skoro Hodgson może sięgnąć po jego klubowego kolegę, Gary’ego Cahilla, mistrza Anglii, Joleona Lescotta, czy też świetnego Phila Jagielkę z Evertonu. Co z tego, że z federacją kłóci się Ashley Cole, skoro wejdzie jeden z najlepszych wykonawców stałych fragmentów gry w Premier League, Leighton Baines, i godnie go zastąpi. Tak naprawdę trudno się doszukać pozycji, na której Polacy mieliby przewagę. Poziomem do swoich rywali równać się mogą chyba tylko Robert Lewandowski (ale to i tak tylko do napastnika numer dwa, bo Rooney to, nie oszukujmy się, nadal klasa wyżej) i Łukasz Piszczek, którego pewnie 50 ze 100 ekspertów uznałoby nawet za lepszego od Glena Johnsona. Na pozostałych pozycjach wyraźnie odstajemy. No bo jak porównać na przykład rezerwowego w PSV do najlepszego bramkarza Premier League, czołowego lewego obrońcę świata do zawodnika Legii Warszawa albo piłkarzy z górnej połowy, ale nie czołówki Ligue 1 (o rezerwowych z Turcji nie wspominając) do podstawowych graczy wielkiego Manchesteru United? Sam Roy Hodgson zdaje sobie sprawę ze swojego komfortu wyboru i tak oto rzecze przed meczem: – Jest kilka decyzji dotyczących składu i dobrze, że muszę je podejmować. Wolałbym ich nie określać ilościowo ani nie ustawiać w jakimś porządku, ale dobrze jest mieć takich zawodników, którzy nie są widziani jako gracze pierwszego składu, a z San Marino zagrali w porządku. Z tego powodu ma się większy ból głowy przy wyborze składu, ale każdy trener powie, że chce mieć właśnie taki ból głowy. No właśnie, czy mamy zatem jakieś szanse? Paradoksalnie tak, bo chociaż Anglicy wielkim potencjałem straszą, to od lat nic nie wygrali. Właściwie wygrali „tylko” jedno mistrzostwo świata prawie 50 lat temu, ale od roku 1990 nie dobrnęli nawet do strefy medalowej żadnej imprezy. Bo o ile mają oni w swoich składach wybitne jednostki, o tyle nie mogą one stworzyć monolitu silnego na tyle, by ogrywać wszystkich. Zdarzają im się wpadki, jak choćby remis u siebie z Ukrainą, a i z San Marino nie wyglądało to wspaniale. Nie łudźmy się jednak, że ostatnie starcie z amatorami można potraktować jako jakiś wyznacznik, bo i tam Anglicy zagrali zapewne nie na pół, a na ćwierć gwizdka, a pięć goli bez problemu wbili. Tym bardziej że przybysze z Wysp to dla Polaków bardzo niewygodny rywal. Graliśmy z nimi 17 razy, wygrywając zaledwie jeden mecz, remisując trzy i przegrywając 10. Nawet nie to zwycięstwo jest najbardziej pamiętane, a oczywiście remis na Wembley w 1973 roku. Od tego wydarzenia, dzień po spotkaniu na Narodowym, minie już 39 lat. Teraz już wspominanie o tym w ramach czegoś więcej jak ciekawostki historycznej staje się niemodne, bo świat zmienił się przez ten czas nie do poznania. Teraz pokonani z tamtego spotkania mają ligę, która zarabia ponad 10 miliardów złotych, a my nie mamy nawet drużyny w fazie pucharowej choćby Ligi Europy. Można by tak wymieniać i wymieniać, ale lepiej chyba skupić się na dniu jutrzejszym. A ten będzie bardzo trudny, bo Anglicy, jak wiadomo, nawet mimo osłabień są na papierze dużo silniejsi. Zatrzymać będzie trzeba przede wszystkim w środku Gerrarda, a być może operującego za plecami wysuniętego napastnika Rooneya (zależy, na jaki wariant taktyczny zdecyduje się Hodgson). Czy zbierający same pochwały, ale nieopierzeni Borysiuk i Krychowiak podołają? Czy nie pożre ich trema i czy przy 55 tysiącach na trybunach nie ugną im się nogi? A może jednak przeżywający problemy osobiste Polanski (miejmy nadzieję, że Fornalik nie oszaleje i nie wystawi ociężałego Murawskiego)? Kto na skrzydle zastąpi niezastąpionego przecież Błaszczykowskiego? Będący świeżo po debiucie Wszołek czy też Grosicki? A może obaj zagrają po dwóch stronach boiska? Idąc dale, czy Obraniak zrehabilituje się za to, co zrobił w Podgoricy? I czy w końcu Lewandowski pokaże, że i obrońcom z Premier League może uprzykrzyć życie i tym razem pokona Joe Harta? Z drugiej strony za to Glik zapowiada, że nasi defensorzy Rooneya się nie boją, ale nie wystarczy się go nie bać, trzeba go jeszcze powstrzymać. Problem możemy mieć też na lewej stronie, szczególnie jeśli na skrzydle zagra ktoś szybszy niż James Milner. Na pewno będzie trudno, piekielnie trudno. No ale w końcu od czegoś jest te ponad 50 tysięcy (miejmy nadzieję zdzierających gardła) kibiców na trybunach. Oni mogą sprawić, że każdy z Polaków zagra na 110% swoich możliwości, a wtedy wiele może się zdarzyć. Można się co prawda bawić w jasnowidza, ale z tego i tak nic nie wyniknie, bo o wszystkim zdecyduje to 90 minut na boisku. Najlepiej więc wygodnie rozsiąść się w fotelu i mecz samemu obejrzeć, a jeszcze lepiej wprowadzić się w atmosferę tego piłkarskiego święta relacją LIVE na iGolu już od 18:00. Podobno siatkówka to sport dla ludzi inteligentnych, w przeciwieństwie do piłki nożnej. Tak powiedział Michał Kubiak, kapitan siatkarskiej reprezentacji Polski. I jasne, ma prawo do własnego zdania, my możemy za to uznać, że to głupota. Skłoniła nas jednak do rozważań: czy faktycznie istnieją dyscypliny trudniejsze od innych? A jeśli tak, to która z nich jest najbardziej wymagającą? Spoiler: nie jest to analizując coś takiego z miejsca napotykacie swego rodzaju trudności. Choćby taką, że trudy dyscypliny to rzecz cholernie subiektywna. Nie zapytacie koszykarza czy piłkarza o to, która jest najtrudniejsza, bo w większości przypadków istnieją dwie możliwości:powie wam, że ta, którą sam uprawia, bo zna to wszystko z autopsji i wie, jak wyglądają treningi oraz rywalizacja;powie wam, że jakaś inna, bo nie potrafiłby jej uprawiać. Wiecie, siatkarz, który ma ponad dwa metry wzrostu, średnio sprawdziłby się np. w skokach narciarskich. Choć przyznamy, że chcielibyśmy coś takiego o co chodzi? Odpowiadając na takie pytanie niemal każdy sportowiec (zresztą nie tylko, spójrzcie na dyskusje w Internecie wśród kibiców) patrzy na siebie. I to jest zrozumiałe, ale nie tego oczekujemy. Dlatego nie pytaliśmy o to sportowców, a dziennikarzy, trenerów przygotowania motorycznego, fizjologów i psychologów sportowych. Tych, którzy mogą spojrzeć na to z boku i mają potrzebną do tego też: jeżeli spodziewacie się rankingu najtrudniejszych dyscyplin to… dostaniecie, ale nie nasz. My nie mieliśmy zamiaru bawić się w układanie ich wszystkich w określonej kolejności. Dlaczego? Bo zadaliśmy sobie na początku jedno zajebiście ważne pytanie:Czy to w ogóle jest możliwe?Odpowiedź brzmi: tak, jest. Jasne, da się to wszystko w miarę sensownie poukładać i jakoś uzasadnić. Przykłady zobaczycie zresztą później. Ale to pytanie ma znacznie szerszy zakres, bo dotyczy nie tylko rankingów, a samego porównywania dwóch czy trzech dyscyplin. Bo osiągnięcie najwyższego poziomu w każdej z nich jest po prostu cholernie trudne. I gdyby spojrzeć na to z tej strony, trudno wyodrębnić dyscyplinę, która wyraźnie by się Wolnicki, dziennikarz „Przeglądu Sportowego”:– Nie uważam, by można było powiedzieć o jakimś sporcie, że jest łatwiejszy lub trudniejszy. Czy to będzie gimnastyka, czy piłka nożna, to jest to podobny szereg wyrzeczeń, podobna ilość pracy. Okej, gdzieś jest większa presja, gdzieś jest trudniej technicznie, ale żeby dojść na poziom mistrzowski, trzeba być wybitnym. To nie jest tak, że: „Piłka jest najtrudniejsza, bo gra w nią więcej osób” albo „W tenisie trudniej być mistrzem niż w sporcie mniej popularnym”. Dla mnie ta różnica jest taka, że w tych najbardziej popularnych sportach jest dużo więcej miejsca dla przeciętniaków, a najlepsi i tak zostają mistrzami. Nikt mi nie powie, że trudniej jest zostać piłkarzem naszej ligi niż mistrzem olimpijskim w gimnastyce. Gdybyśmy mieli to do czegoś porównać, to byłoby to coroczne wręczanie Złotej Piłki. Weźmy ten rok – Raphael Varane zdobył Ligę Mistrzów z Realem i był podporą reprezentacji Francji, która wygrała mistrzostwo świata, ale nikt na niego nie stawia. Bo jest obrońcą, a wiadomo, że wszyscy patrzą na to, co dzieje się z przodu i ile goli nastrzelali Cristiano Ronaldo czy Leo Messi. I tak cudem jest, że w walce o to wyróżnienie liczy się Luka porównywaniu dyscyplin jest podobnie – jeśli zapytacie kogoś o najtrudniejszy sport, to nie przyjdzie mu do głowy, by z miejsca powiedzieć o triathlonie czy squashu, a oba są przecież absolutnie wycieńczające. Prędzej wymieni maratony, piłkę ręczną czy koszykówkę i rzuci jakieś uzasadnienie. Te dyscypliny, które są dużo bardziej popularne i częściej się je uprawia. Bo znów: to kwestia subiektywna, co dana osoba, kibic czy zawodnik, uznaje za najtrudniejsze. Dla jednego będzie to przebiegnięcie 42 kilometrów, dla drugiego trafienie piłką do kosza (Kamil Wolnicki wspomina, jak Karol Bielecki mówił mu, że dziś nie mógłby już grać w kosza, bo przez utratę oka nie ma poczucia głębi). I co, powiecie któremuś z nich, że nie ma racji? Cóż, on zapewne odpowie, że ma gdzieś wasze Sendecki, dziennikarz sportowy Radia ZET:– Moim zdaniem nie ma czegoś takiego, jak najtrudniejszy sport, każdy na poziomie zawodowym jest mega trudny, dlatego całe życie się trenuje, by osiągnąć jak najlepszy poziom. Wiem, jak trenują tenisiści, jak lekkoatleci, jak najlepsi koszykarze czy piłkarze i nie widzę między nimi wielkich różnic. Wiadomo, że w piłce nożnej zasady są łatwiejsze niż np. w koszykówce, ale to wcale nie oznacza, że dla przeciętnego człowieka strzelenie gola zawodowemu bramkarzowi będzie łatwiejsze niż trafienie do kosza. Cała ta teoria o futbolu dla mniej inteligentnych jest dla mnie po prostu bez sensu. Łatwiej jest w niego zagrać, ale to przez to, że są prostsze zasady. Dzięki temu jest przecież popularny. Jednak gdy zaczynasz trenować, to w pewnym momencie zacierają się różnice. Wiadomo, że trudniej rzucić piłkę do kosza niż kopnąć do bramki, gdy robisz to po raz pierwszy. Ale tylko wtedy. Później, w miarę treningu, wszystko się nie było, myślimy tak nie tylko w Polsce. „The Irish Times” zadał podobne pytanie naukowcom i odpowiedzieli dokładnie w tym tonie. „Niezależnie od tego, jaki to sport, kiedy rywalizujesz na najwyższym poziomie, wszystkie są ekstremalnie trudne”, to wypowiedź profesora Nialla Moyny, który badaniami nad wytrzymałością ludzkiego organizmu zajmuje się od lat na dublińskim zrezygnować już teraz i zostawić was z takimi opiniami. Ale tego nie zrobimy, bo lubimy wyzwania, a szukanie dyscyplin trudniejszych od reszty takim się dla nas stało. Podołaliśmy mu, choć nie było łatwo, uwierzcie nam. Zacznijmy od tego……co siedzi w głowie?Choć przez lata rolę psychiki w sporcie nieco lekceważono, to dziś z pomocy psychologów korzysta coraz więcej sportowców. Właściwie trudno sobie wyobrazić, ze któryś mógłby tego nie robić. Daria Abramowicz, która dziś pracuje w tym zawodzie, a w przeszłości sama sport uprawiała, mówi nam, że niektórzy takiej pomocy nie potrzebują, bo sami posiadają wystarczające umiejętności, by z napięciem sobie odpowiednio radzić. Czy więc da się wskazać sport, w którym sportowiec ponosi koszty psychiczne znacznie większe niż w pozostałych?Tomasz Kurach, psycholog sportu i wykładowca akademicki:– Staram się na takie wypowiedzi, jak ta Michała Kubiaka, spojrzeć obiektywnym okiem i mam duży problem z tym, żeby powiedzieć, że jakaś dyscyplina jest szczególnie trudna, choćby pod względem psychologicznym czy fizycznym. W każdej musimy przygotować się w czterech strefach: taktycznej, technicznej, fizycznej i psychologicznej. Kombinacja tych wszystkich czynników daje nam odpowiedź na pytanie, co jest wymagane, żeby sobie w tym sporcie poradzić. Każdy start i każdy trening może być bardzo trudny, a może być łatwiejszy. Okej, nie brzmi to zbyt optymistycznie. Ale co to dla nas – jeśli myślicie, że nic nie znaleźliśmy, to się grubo mylicie. Zapewne nie zaskoczymy was stwierdzeniem, że istnieją na świecie dyscypliny mniej i bardziej popularne. Wiadomo, więcej osób przyjdzie obejrzeć gwiazdy tenisa niż bilarda, różnice są też obecne np. w liczbie followersów w social mediach. Nie ma w tym nic dziwnego. Daria Abramowicz mówi nam jednak, że może to utrudniać rywalizację na najwyższym poziomie:– To jest bardzo ciekawe, bo gdybyśmy zastanowili się przez chwilkę nad określeniem tego, kto jest kibicem, czy co znaczy „widownia”, to doszlibyśmy do wniosku, że nie nazwiemy tylko tych ludzi, którzy fizycznie zasiadają na stadionie, ale to też ludzie, którzy śledzą poczynania zawodnika na odległość. To oni tworzą te oczekiwania, które odczuwa sportowiec. Idąc tym tropem, można by było – choć nie mamy aktualnie badań, które by to potwierdzały – założyć, że obciążenia związane z oczekiwaniami z zewnątrz większe są w sportach, które są bardziej popularne. Bo częściej się o tym mówi i jeszcze? Występują, oczywiście, różnice między sportami zespołowymi a indywidualnymi. Ale to żadna niespodzianka. A poza tym? „Każdy sport ma swoje specyficznie wymagania, kiedy chodzi o psychologię” mówi Tomasz Kurach. I cóż, na tym wypada poprzestać. Nie będziemy analizować wszystkich dyscyplin po kolei, bo zaczęlibyśmy się zastanawiać nad najskuteczniejszym sposobem popełnienia samobójstwa gdzieś w okolicach polo czy darta. Radzimy jednak zapamiętać tę uwagę o odczuwanej presji. Wrócimy do niej OscaryJuż w trakcie rozmowy z Darią Abramowicz zorientowaliśmy się, że nasz podział na kilka kategorii, ulega ponownemu rozkładowi. Robiło się drzewko, podobne do genealogicznego, jakbyście chcieli rozrysować dzieje waszej rodziny, poczynając od pradziadków. W naszym przypadku w ich rolę wcieliła się konkretna dyscyplina, którą próbowaliśmy przeanalizować w kilku dziedzinach: przygotowania fizycznego, psychologicznego i technicznego. I co? I nic, nie dało się, bo to w dalszym ciągu były zbyt duże zwróciliśmy uwagę na rozwiązanie, które zaproponował ESPN. W wielkim skrócie: w amerykańskiej stacji wpadli na to, by dla każdej dyscypliny wybrać dziesięć konkretnych elementów, które składają się – przynajmniej ich zdaniem – na uprawianie sportu. Były to: elastyczność, koordynacja, moc, wytrwałość, odwaga (której umieszczenie w tym gronie nie do końca rozumiemy, ale cóż, Amerykanie…), szybkość, siła, zwrotność, strategia i wytrzymałość. W ich ramach ośmiu ekspertów oceniało każdy sport w skali od 1-10. I tak, wiemy, że można było to podzielić inaczej, nie musicie tego ktoś uznał, że wytrzymałość nie jest potrzebna w np. skokach narciarskich, dawał jedynkę, jeśli druga osoba stwierdziła inaczej rzucała szóstkę czy siódemkę. Potem wyciągano średnią, a na koniec sumowano punkty. Sport, który zgromadził najwięcej, okazywał się zwycięzcą. Coś jak wyścig kolarski – możesz nie wygrać ani jednego etapu, ale triumfować w klasyfikacji generalnej. Ranking działający na podobnej zasadzie – choć wyróżniając mniej elementów – zaproponował też Bleacher tym momencie wszystko okazuje się prostsze. Przynajmniej przy przyporządkowaniu „iliderów” do konkretnych elementów. Mówi nam o tym Artur Pacek, trener przygotowania motorycznego, współpracujący w trakcie swej kariery z zawodnikami koszykówki, futbolu amerykańskiego, piłki nożnej czy tenisa:– Przy takim podziale wszystko zależy od omawianego elementu. Jeśli rozmawialibyśmy o zdolnościach siłowych, to dwuboiści i trójboiści podnoszący ciężary biją wszystkich na głowę. Zdolności koordynacyjne? Możemy pomyśleć o gimnastyce czy łyżwiarstwie figurowym, ale też skoku wzwyż, który również ich wymaga. Połączenie wytrzymałości i szybkości dotyczy większości dyscyplin drużynowych. Sama wytrzymałość – łyżwiarze długodystansowi czy maratończycy oraz kajakarze i wioślarze na długich dystansach. Stricte szybkość to sprinterzy oraz zawodnicy short tracku. Wiele zależy od sposobu podziału – często nie możemy powiedzieć, że dana dyscyplina będzie trudniejsza od drugiej. Jeżeli rozbijemy to jednak na poszczególne czynniki, to możemy doszukiwać się konkretów, pewnych różnic i przykładu – w rankingu ESPN, o którym tutaj mowa, w poszczególnych kategoriach wygrały następujące konkurencje: kolarstwo szosowe, maratony, sprinty, gimnastyka, boks, futbol amerykański, baseball, hokej na lodzie, wyścigi samochodowe, podnoszenie ciężarów i piłka nożna. Trzy ostatnie po dwa razy. Jest ich więcej niż kategorii, bo zwycięzców czasem było kilku. I z większością trudno dyskutować: wiadomo, że wytrzymałość potrzebna jest w kolarstwie i na długich dystansach, a podnoszenie ciężarów wymaga niebywałej siły. Gdy jednak zsumowano to wszystko, wygrał… boks, drugi był futbol amerykański, a trzeci hokej. Każda z tych dyscyplin wygrała w jakiejś kategorii. Ale tylko jednej. Wyścigi samochodowe, które triumfowały w dwóch, były na 32(!) miejscu. Trochę jak film, który ogólnie był słaby, ale miał ładne kostiumy i efekty, za które zgarnął Pacek:– To bardzo ciekawe zestawienie, ale w Polsce pierwsza trójka mogłaby wyglądać inaczej. ESPN to oczywiście amerykańska stacja, więc nie dziwię się, że znalazł się tam hokej czy futbol amerykański. Choć trzeba zaznaczyć, że hokej – u nas mniej popularny – to dyscyplina bardzo kontaktowa, dużo się w niej dzieje, wymagane są niezwykłe zdolności, bo gra się bardzo szybko i dynamicznie. Podobnie w futbolu amerykańskim, w którym są zresztą chyba najlepiej przygotowani sportowcy na świecie pod względem fizycznym: silni, szybcy, dynamiczni i skoczni. Wyniki innych rankingów? W jednym z nich triumfowała piłka wodna, w kolejnym gimnastyka artystyczna (nie pytajcie nas, nie wiemy, jakim cudem), a w jeszcze innym znów najlepszy okazał się boks. Triumfy boksu, przy takim sposobie tworzenia rankingu, dziwić przesadnie zresztą nie mogą, bo to dyscyplina, która faktycznie łączy w sobie wiele elementów. I to nie tak, że są w niej tylko obecne, trzeba je wytrenować na naprawdę wysokim poziomie. Mówi nam o tym dr Krzysztof Mizera, fizjolog sportu, autor bestsellerów „Dietetyka sportowa” oraz „Bieganie jest proste”:– Faktycznie, boks jest taką dyscypliną, gdzie potrzeba dobrej wydolności. Walki toczone na dystansie dziesięciu czy dwunastu rund wymagają odpowiedniego przygotowania motorycznego i to zarówno tlenowego, jak i beztlenowego. Miałem kiedyś okazję poboksować amatorsko, więc wiem, jak to wygląda. Technika też wchodzi tu do gry. Do tego refleks, czas reakcji, który w boksie jest kluczowy, utrzymanie pełnej koncentracji do końca. Więcej nokautów następuje pod koniec walk, co wynika w dużej mierze z tego, że zawodnicy, którzy przegrywają, tracą koncentrację, co jest oczywistym efektem zmęczenia. Myślę, że boks kwalifikuje się do miana najtrudniejszych sportów. Jak coś jest do wszystkiego, to jest… najtrudniejsze?Jasne, sposobów podziału znaleźć można mnóstwo: ktoś powie, że najtrudniejszy jest ten sport, w którym pracuje najwięcej mięśni naraz (pozdrawiamy wioślarstwo), ktoś inny, że ten, w którym jeden start trwa najdłużej, kolejny uzna, że najtrudniejsze są dyscypliny indywidualne (np. tenis czy biegi). Dlatego staraliśmy się znaleźć jeden, który trudno zakwestionować komukolwiek. Dlatego wybraliśmy ten, w którym uznajemy dyscyplinę sportową za tym trudniejszą, im więcej elementów trzeba opanować, by ją uprawiać. Pozostaje pytanie: o których sportach mowa?Dr Krzysztof Mizera:– Pierwsza przychodzi mi do głowy piłka nożna, oczywiście ta na wysokim poziomie. To jest sport, w którym bardzo wiele elementów ma duże znaczenie. Wydolność tlenowa, ale też szybkość – sprinty czy przyśpieszenia to coś, czego nie musi mieć maratończyk, a piłkarz potrzebuje. Do tego skoczność, siła (chociażby przy strzale), stricte technika, która w futbolu często jest kluczowa. Odpowiednia koncentracja, żeby dobrze podać czy precyzyjnie strzelić nawet w tej 85. minucie, też jest istotna. To wbrew pozorom nie jest łatwe, nawet jeśli dysponuje się dobrą techniką, bo zmęczenie obniża sprawność układu nerwowego. Utrzymanie koncentracji i precyzji pod koniec meczu jest dużą sztuką. Oczywiście, taki opis może też dotyczyć innych dyscyplin zespołowych. Okej, może nie siatkówki, w której sprinty raczej rzadko wchodzą w grę, ale koszykówki, piłki ręcznej czy futbolu amerykańskiego – jak najbardziej. W tych dwóch pierwszych gra się zresztą szybciej, bardziej dynamicznie, a w ostatnim potrzebna jest jeszcze większa siła. Dr Krzysztof Mizera wybór piłki nożnej uzasadnia więc jeszcze tym, że operuje się tam nie rękami, a nogami oraz występuje w niej więcej elementów technicznych. Z wynoszeniem piłki nożnej na piedestał nie zgadza się jednak Artur Pacek:– To zależy o czym rozmawiamy: czy o koordynacji ruchowej czy o przygotowaniu motorycznym. Jeśli o tym pierwszym to rzeczywiście ludziom o wiele trudniej operować jest nogami, bo potrzebujemy więcej czucia do tego, żeby trafić tą piłką celnie. Inaczej możemy to klasyfikować jeśli będziemy rozmawiać tylko o przygotowaniu motorycznym. A gdybyśmy mieli połączyć to wszystko w całość, to nie wiem czy piłka nożna znalazłaby się w mojej pierwszej fani futbolu poczuli się teraz zawiedzeni, to… nie jest nam przykro. Taka prawda, wszyscy piłkę uwielbiamy, ale sami też najprawdopodobniej umieścilibyśmy ją gdzieś pod koniec dziesiątki. Może w piątce, gdybyśmy rozmawiali tylko o sportach zespołowych. To wciąż najpopularniejszy sport na świecie, ale – nie oszukujmy się – w ramach przyjętej przez nas definicji zdecydowanie nie najtrudniejszy. Nawet jeśli jesteś Luką Modriciem i grasz swoją setną dogrywkę z rzędu. A skoro nie piłka to co?Artur Pacek:– Najprawdopodobniej będą to sporty walki, ale także drużynowe takie jak piłka ręczna, koszykówka, rugby czy futbol amerykański. Oprócz mechanicznej pracy mięśni, a co za tym idzie wyczerpania zapasów energetycznych i nagromadzenia zbędnych produktów przemiany materii, często występuje w nich bezpośredni kontakt fizyczny, co powoduje mikrouszkodzenia mięśni. Dlatego zawodnicy po meczach wychodzą obolali jak po walce bokserskiej. Piłka ręczna czy rugby to doskonałe przykłady. W koszykówce także nie brakuje tego kontaktu w walce w obronie, podczas wyjść po zasłonach, czy zastawianiu przeciwników w walce o zaczyna się klarować, co? Coraz częściej przewijają się tu te same sporty, możemy więc zapewne bezpiecznie założyć, że to właśnie one są najtrudniejszymi. Ale żeby sprawę nieco skomplikować Krzysztofa Sendeckiego zapytaliśmy o to z jeszcze nieco innej perspektywy. Gdyby na treningi wysłać gościa, który nigdy w swoim życiu nie uprawiał żadnej dyscypliny sportowej, nawet amatorsko, to jaki sport byłby dla niego najtrudniejszy do nauczenia się?Krzysztof Sendecki:– Przy takim postawieniu sprawy, to teoretycznie, jeśli człowiek ma do tego predyspozycje, najłatwiejsze są biegi, którekolwiek. Biec potrafi każdy, nic do tego nie trzeba, po prostu zaczynasz i tyle. Najtrudniejsze? Poszedłbym tą drogą, że są to sporty, które łączą w sobie wiele dyscyplin: dziesięciobój, MMA, kombinacja norweska, triathlon. Oczywiście, w żadnej z tych dyscyplin z osobna nie jesteś najlepszy, ale nauczenie się kilku na odpowiednim poziomie sprawia, że musisz być bardzo zróżnicowany pod każdym względem. Poszedłbym tym tym momencie musimy jednak wrócić do tego, o czym pisaliśmy na początku – psychologii. Jeśli założyć, że faktycznie uprawianie danej dyscypliny staje się trudniejsze, gdy jest ona popularna, bo skierowanych jest na ciebie wówczas więcej oczu, to wygrałaby piłka nożna. Z drugiej strony…– W sporcie indywidualnym odpowiedzialność za wynik spoczywa tylko na tym jednym zawodniku, który jest – przynajmniej pozornie – sobie sterem, żeglarzem i okrętem. Natomiast w sportach drużynowych to wszystko trochę się rozkłada. (…) Porównując np. narciarstwo alpejskie i piłkę nożną, to są dwie zupełnie różne rzeczywistości. Idąc dalej, tak samo rozkłada się napięcie czy presja odczuwane w trakcie twierdzi Daria Abramowicz. Jasne, jedni będą woleli grać sami, inni w zespole, ale w gruncie rzeczy przegrany finał Ligi Mistrzów to odpowiedzialność zbiorowa, a zwykle – jeśli prezesowi i kibicom się to nie spodoba – leci trener, a nie piłkarze. Jeśli przegrasz finał US Open czy walkę o pas mistrzowski w boksie, nie będziesz mógł zrzucić odpowiedzialności na kogoś innego. Chyba że jesteś Sereną Williams, a sędzia podłym seksistą. Ale to szczególny przypadek, też zresztą związany z presją, bo kto jak kto, ale Amerykanka na pewno ją więc wziąć pod uwagę dyscypliny, które się tu przewijały i zsumować wszystkie wymagania – zróżnicowanie elementów, trudność przygotowań, presję, jaką odczuwają zawodnicy i czas na odpoczynek pomiędzy poszczególnymi… postawilibyśmy na sporty walki. Wielka widownia, wielkie pieniądze, wielka presja i jeszcze większe wymagania, o których już pisaliśmy. W drużynie? Piłka nożna i ręczna, koszykówka, futbol amerykański i hokej na lodzie. Bez wybierania jednej z dyscyplin. Jeśli jesteście zdziwieni, że dodaliśmy tutaj hokeistów, to pozwólcie, że zacytujemy Kamila Wolnickiego: „w hokeju faktycznie jest wszystko. I wytrzymałość, i dynamika, i precyzja”. Tym, którzy wciąż w to powątpiewają, polecamy obejrzeć jakikolwiek mecz NHL i ładnie przeprosić tych facetów, którzy śmigają tam po tym miejscu teoretycznie moglibyśmy zakończyć. Sęk w tym, że nie pozwala nam „The Irish Times”.A może inaczej?– Uważam, że pytanie nie powinno brzmieć „który sport jest najtrudniejszy?”, ale „które zawody są najtrudniejsze?”. Dla przykładu: kolarstwo może nie być uważane za naprawdę trudny sport, jeśli weźmie się pod uwagę wyścigi na torze, ale przejechanie Tour de France w peletonie musi być jednym z najtrudniejszych zawodów, gdy chodzi o słowa profesora Briana Caulfielda z uniwersytetu w Dublinie. Jego zdaniem w grę wchodzą też inne czynniki, takie jak: pogoda czy czas na regenerację między zawodami. Bo prawdą jest, że bieg na pięć kilometrów przy prażącym słońcu i wysokiej wilgotności powietrza może być bardziej wymagający niż dwa razy dłuższy dystans w umiarkowanym klimacie. Tak samo nie każdy wyścig kolarski to wspomniane Tour de France czy Giro d’Italia, a w piłce nożnej nie każde spotkanie gra się na równie wysokiej intensywności. Polska Ekstraklasa już dawno nas tego wszystko puentuje Krzysztof Sendecki:– Takie podejście podoba mi się podoba bardziej, choć również zależy od dyscypliny, bo np. bieg na 100 metrów będzie bardziej wymierny. Choć pogoda też może mieć wpływ – gorzej biega się w upale czy przy wietrze wiejącym z przodu. To jest cenna uwaga, ale pokazuje, że jest gdzieś ten górny pułap profesjonalizmu, który – bez względu na to, jaki sport uprawiasz – jest niedostępny dla zwykłych ludzi. SEBASTIAN WARZECHAFot. Newspix Co wolisz?Zjeść żywą dżdżownicęZjeść żywego motylaCo wolisz?Nie zmieniać przez tydzień bieliznyNie zmieniać przez tydzień skarpetekCo wolisz?Zapuszczać włosy po kostkiObciąć się na łysoCo wolisz?Hot-dogaHamburgeraCo wolisz?Kino 3DTeatr za darmoCo wolisz?Ameryka PółnocnaAmeryka PołudniowaPodobał ci się ten quiz?TakNie Quiz w Poczekalni. Zawiera nieodpowiednie treści? Wyślij zgłoszenie "Test na miłość" to moje drugie spotkanie z twórczością Za pierwszym razem byłam zauroczona tym co stworzyła autorka, ale zdecydowanie druga książka porwała mnie bez reszty. Ponownie spotykamy bohatera zmagającego się z autyzmem tym razem jest nim mężczyzna. Khai ma problem ze zbudowaniem jakiejkolwiek bliższej relacji z kobietą, a ponadto po utracie przyjaciela w tragicznych okolicznościach, jest przekonany, że jest człowiekiem niezdolnym do okazywania uczuć, niezdolnym do kochania, człowiekiem bez serca. Matka postanawia znaleźć dla syna kobietę, która rozkocha go w sobie, nauczy miłości i wyjdzie za mąż za Khaia. Udaje jej się znaleźć idealną kandydatkę w Wietnamie, sprowadza dziewczynę do Stanów i daje jej 3 miesiące na wykonanie, jak się później okazuje bardzo trudnej misji. Esme, jest nieco sceptyczna i swoje zadanie traktuje raczej w kategoriach szansy na lepsze życie dla siebie i córki, nie spodziewała się, że Khai zupełnie nieświadomie rozkocha ją w sobie. Dziewczyna zatraca się w tej miłości, niestety cierpi niesamowicie, ponieważ Khai wydaje się być kompletnie niezainteresowany Esme jako kobietą. Kobieta jest przekonana, że brak zainteresowania mężczyzny jest spowodowany jej niskim pochodzeniem, brakiem wykształcenia i obycia. Khai jest z kolei przekonany, że jedynym powodem dla którego Esme wykazuje zainteresowanie nim, jest chęć zawarcia związku małżeńskiego, żeby móc zostać w Stanach. Jest nawet skłonny pozwolić swojemu bratu na spotykanie się z Esme, ponieważ chce żeby ktoś obdarzył dziewczynę prawdziwym pozwala Khai na intymną relację, okazuje się że to pierwszy raz Khaia, jednak jego zachowanie błędnie interpretowane przez Esme sprawia, że dochodzi między nimi do nieporozumienia. Relacje udaje się jednak naprawić a nawet rozwinąć. Esme jest zakochana bez pamięci i wyznaje miłość Khaiowi, niestety ten wyznaje jej, że jej nie kocha i nigdy nie pokocha. Zraniona dziewczyna wyprowadza się i postanawia żyć na własny rachunek. Kończy szkołę z bardzo dobrymi wynikami, marzy o zdobyciu stypendium i pójściu na studia. Ale czy to wystarczy, żeby zapomnieć o Khai. Jak nauczyć kochać kogoś, kto jest przekonany, że nie potrafi kochać? Jak zrozumieć świat ludzi autystycznych i ich sposób postrzegania, reagowania, relacji? O tym jest właśnie "Test na miłość", książka o uczeniu się miłości, o empatii, o poświęceniu, o budowaniu relacji. Bardzo fajna historia miłosna, która rozbawi każdego i wywoła niejeden uśmiech. Polecam! zapytał(a) o 15:25 Jaki według was jest najtrudniejszy język na świecie? To pytanie ma już najlepszą odpowiedź, jeśli znasz lepszą możesz ją dodać 1 ocena Najlepsza odp: 100% Najlepsza odpowiedź 1. go z perspektywy już umiejących, ale spróbuj się go nauczyć, wytłumacz co to deklinacje, ortografie, odmiany trudne jest tylko pismo i głoski, 35 zwroty grzecznościowe, gramatyka, pisownia, fonetyka co chiński i ilość samogłosek, za to spora liczba spółgłosek, zaskakująca wymowa, „krzaczki”, a do tego czytanie na opak, czyli od prawej do lewej?7. 17 przypadków, skomplikowana gramatyka, brak rodzajów oraz czasu przyszłego, a także niełatwa pisownia i jeszcze trudniejsza wymowa – język fiński bez wątpienia zasłużył sobie na miano języka ten, podobnie jak fiński, cechuje skomplikowana gramatyka, w tym aż 12 przypadków i mnóstwo wyjątków od wielu osób przyswojenie sobie nowożytnego greckiego alfabetu, gramatyki i słownictwa stanowi nie lada zaszczytne miejsce język islandzki zdobył dzięki skomplikowanej gramatyce oraz niełatwemu, archaicznemu słownictwu. Odpowiedzi uważam że polski jest się mnie ostatnio pytał, skąd wiedzieć, kiedy czasownik konczy się na -ę (jak w mogę) a kiedy na -am (jak w rzucam). nie umiałam odpowiedzieć. my tego nie czujemy, ale nasz język ma tyle wyjątków i niejasnych reguł, że idzie się pogubić. Safodo odpowiedział(a) o 15:48 Eee tam polski nie jest tródny Czekajcie ide wyłonczyć swiatło. Klodi123 odpowiedział(a) o 16:26 polskite wszystkie frazy... słowotwórstwo, reportaże, pisanie przemówień... brr blocked odpowiedział(a) o 16:57 Każdy język intonacyjny – inaczej postawisz akcent i już masz słowo, które niekoniecznie miałeś na myśli. nullaa odpowiedział(a) o 17:57 katyp odpowiedział(a) o 03:38 Zdecydowanie polski. Jeśli polski nie jest twoim pierwszym językiem i dopiero się go uczysz, przygotuj się na prawdziwą to jestem dumna, iż znam perfekcyjnie najtrudniejszy na świecie język ;) Jak dla mnie to każdy nie mam głowy do uczenia się języków obcych Virider odpowiedział(a) o 15:26 Gemini11 odpowiedział(a) o 15:37 Japoński, ewentualnie chiński blocked odpowiedział(a) o 15:41 Oprócz polskiego i chinskiego? Japoński. blocked odpowiedział(a) o 23:03 PolskiChińskiJapońskiKoreańskiFińskiSuahili I am Q odpowiedział(a) o 23:14 polski, języki typowo azjatyckie (jak japoński, chiński), niemiecki ana19912 odpowiedział(a) o 05:43 SsseXi odpowiedział(a) o 08:30 Polski, Chiński, Fiński, Tajski, Koreański, Japoński. Chiński, Japoński, Koreański , Arabski Ally:) odpowiedział(a) o 11:53 Oprócz naszego to wydaje mi się że koreański i węgierski. W sumie chiński też nie jest najłatwiejszy. blocked odpowiedział(a) o 15:12 blocked odpowiedział(a) o 15:40 Łacina jest bardzo trudna,te wszystkie słowa bez odmian,długie wyrazy i wiele innych rzeczy ;) Według mnie najtrudniejszy jest chiński i japoński, ale za najtrudniejszy język świata jest uznawany polski, zaś za najłatwiejszy uznawany jest hiszpański i włoski. Polski, Chiński, Japoński, te wszystkie afrykańskie ukraiński i wszystkie azjackie Huskies odpowiedział(a) o 17:38 Oczywiście polski jest jednym z najtrudniejszych języków, ale zdecydowanie bardziej trudny jest język chiński. Nasz język jest ciężki ma masę barier, których obcokrajowcom jest ciężko przejść. Natomiast chiński ma nie dość, że ciężką wymowę to dodatkowo dużą rolę odgrywa ton w jakim rozmawiamy. Przykładowo można powiedzieć coś całkiem innego niż zamierzaliśmy tylko z powodu źle dobranego tonu. Trochę porąbane, ale tak u nich jest. Plus te chińskie znaki... Polski przy tym to nic specjalnego. Lothr odpowiedział(a) o 17:43 blocked odpowiedział(a) o 17:46 blocked odpowiedział(a) o 17:47 Kaszubski xD A tak serio to MOIM ZDANIEM Węgierski . Węgierski jest najtrudniejszy w Europie ! Ale moim zdaniem ogółem na świecie jest najtrudniejszy wajderyk odpowiedział(a) o 17:58 dla mnie chińskidla amerykanów Polski blocked odpowiedział(a) o 18:04 w wymowie to może polski a jeśli chodzi o pismo to chiński lub japoński chiński, japoński,arabski Zobaczcie język ,,zulu" na Google Translate. XD MyDragon odpowiedział(a) o 18:46 Polski, ponieważ wiele Polaków ma z nim problem, co już o czymś świadczy. Uważasz, że znasz lepszą odpowiedź? lub Znakomicie spisujący się w pierwszych meczach tegorocznego sezonu zespół Bruk-Betu w sobotę zmierzy się na wyjeździe z jednym z faworytów rozgrywek - Świtem Nowy Dwór Mazowiecki, zespołem, który dotychczas zdobył komplet punktów. PIŁKA NOŻNA. Jutro i w niedzielę zespoły występujące w II lidze wschodniej rozegrają 4. kolejkę Chcemy przerwać tę znakomitą passę Świtu. Niewątpliwie będzie to dla nas najtrudniejszy z dotychczasowych rywali, uważam jednak, że stać nas na podjęcie walki o korzystny wynik. Nowy Dwór Mazowiecki to przecież nie Barcelona - zażartował kapitan Bruk-Betu Waldemar Dzierżanowski. W zespole z Niecieczy na pewno nie zagra jeszcze Mateusz Wolański, który na razie trenuje tylko indywidualnie. We wczorajszych zajęciach uczestniczył już natomiast obrońca Radosław Jacek, który w niedzielnym pojedynku z OKS-em 1945 Olsztyn doznał urazu stawu Okocimskiego Brzesko, po środowym zwycięstwie 2-0 w meczu wyjazdowym o Puchar Polski z Resovią, w niedzielę (godz. 17) zmierzy się na własnym boisku z Przebojem Wolbrom. - W Rzeszowie przy odrobinie szczęścia mogliśmy wygrać w znacznie wyższych rozmiarach. Bardzo korzystnie zaprezentował się debiutujący w naszej drużynie na środku obrony Rafał Cegliński. Teraz myślami jesteśmy już przy niedzielnym meczu z Przebojem, który koniecznie chcemy wygrać. Rywal nie należy do łatwych, w ostatnich dwóch meczach ligowych pokonał GKS Jastrzębie 3-1 i Concordię Piotrków 4-2, w środę przegrał jednak mecz pucharowy z Zagłębiem Sosnowiec aż 1-4. W naszej drużynie oprócz kontuzjowanego Tomasza Kozieła wszyscy piłkarze gotowi są do gry - stwierdził drugi trener Okocimskiego Jarosław Palej.(PIET)

najtrudniejszy test wzroku na świecie