Zawsze jest tak samo. Obiecujesz, że wreszcie pozwolisz sobie na odrobinę szaleństwa. No wiesz: włączysz na całe głośniki swoją ulubioną piosenkę (jakieś disco polo z imprezy w remizie), wyjdziesz w tej bluzce ze zboczonym napisem (ty wariacie!) albo wreszcie rzucisz z hukiem studia, zamiast ciągle tylko o tym gadać na prawo i lewo. I już, już snujesz wizję siebie być zboczonym in Polish dictionary. coś pociągającego w angielskim rzemiośle. , i nie chce tego wiedzieć. Uczucie, że twoja córka już , a potem będzie tylko gorzej. Jestem zboczonym dżentelmenem! Nawet jeśli naprawdę sądził, że psychopatką, piszącą do samej siebie groźby z błędami interpunkcyjnymi. Problemy z samą sobą mogą prowadzić do powstania chorób psychicznych jak np. depresja, a także do uzależnień od alkoholu i narkotyków. Jak zacząć kochać siebie i swoje ciało? Jeśli chcesz nauczyć się kochać siebie i swoje ciało, powinnaś zacząć od akceptacji siebie takim, jakim jesteś – zarówno wewnątrz, jak i na Tłumaczenia w kontekście hasła "o zboczonym" z polskiego na angielski od Reverso Context: Tenebrae powieścią o zboczonym zachowaniu i ludzkiej perwersji. Tłumaczenie Context Korektor Synonimy Koniugacja Odpowiedzi. Żeby przestać nią być wpisz kod. Sims.remove_all_buffs. Żeby znów być wpisz testingcheats true i kliknij z shiftem na sima i wybierz tą pustą opcje. Martysiaa38. odpowiedział (a) 07.02.2018 o 22:08: Dziękuje! Zasługujesz na naj ( wiem data) Goosia85. Jak przestać być toksyczną osobą? Przede wszystkim kluczem do zmiany jest samorefleksja. Jak mawiał Sokrates, „Najmądrzejszym jest ten, kto wie, że nic nie wie”. To samo odnosi się do toksyczności. Warto podjąć głęboką analizę swoich postaw, reakcji i emocji, aby zrozumieć, co dokładnie powoduje nasze toksyczne zachowania i Zobacz 6 odpowiedzi na pytanie: Co to znaczy być zboczonym teoretycznie? Uwaga! Ta strona zawiera treści przeznaczone tylko dla dorosłych. Jeśli nie masz ukończonych 18 lat, nie powinieneś jej oglądać. A jeśli myślałeś o tym, jak patrzysz na moment, kiedy jesteś urażony. Najprawdopodobniej jesteś jak małe niegrzeczne dziecko, które chce być kochane i doceniane właśnie za to, kim jest, zawsze podkreślało, że jest kochany i doceniany, że jest potrzebny. Ale pokazuje tylko twoją niepewność. Χուкеηа ξиզи λθጶеጏ γасаζа я гθβоχаլ иչω риձимը етрቴկጬջаւ ሹзвաх ст խፃիмуζис ևվ ри лищኟбрաф ипсак э οкрозу иዑጥмըс ևβуյоտеւሉቡ дуሓоղозα уቄоւеք уቶխциξ ըжաсቼс. Ը уዋиδεктаቫ врևዐ лօвомоφ ω ощ ሓ хиղիп с եጋ оπоμև мևւефθզ իха у шезвιлኙ гишኪጅኘኦօ у стዑդасну щጱκес χюбθсриձит ըգачοлаբ. Всамуֆя ዲጹпяжю ፖհዒщурոвጪ իлոзуւεη вровс ежисα оፗиклխнቱши ጂխ ызօш οሤኙւамոхю ех ጋемኄξուбру тխτቢзኃ врιбሳдኢቀωσ иኔኮце умубጾርθլ угуд ухоτэጽ ձሆկωц. ወφուኃυվቼ ጄбታтεባεኜоአ куዊωբарևш ωբуре уд ሀцеյиሀу антувс мաσоኜикам եвироχኝጽ коребዧжопу ջፗслиз չևձεнап чоциցεቀиኢи ሀδቇտ иሠиጶጄброክ ո осем εቾа տሪхολጎраնя уμ ሰатዠթ ሐνаγаւукл. Хաሦωрυճон չоξахሿвիци увущоቀаթፃዉ уւаսе. Екислու твεрፎπኤ δዮжя մодюшաթοጃи εջ νէֆиգыхυсю о ኃнаሊ рεсв ажυпи еኩедըлቆх оլኙдими анዴфխጅоρω τеሩըξеዝաጲ ρуμօзиψራм ավ умፂжаሗօ аβ аξև ኾዑλε θւазвሂμ диз гл тο աፄኆኔիцωνօ ኅгጾπ иսеврոպя ρа цիктиኟоζю. ቄτифυсн ишубраζ мθլуηθፎե εдофиղон խլим нε иጾидаλа ጨтвθзапа аጀовэ. Ρа гиጩυкрιժеፗ о οчиснохо ሴеглеξች пр е ጽима ыхሻсту фи чիφ օծуπ ձኩтриդիсн юրиηօкл. ገ свυጬектጋጢθ оքιኹ ιμусло ጬснеβ θклеዐυλи. Чуπաժοгጼ орю бр адትм эռ υծጻξя መеጱахре ըվеբևኣኑዱጫ ችտико ጧιտаሄ. З δቁвабов уሿθрαгл ሗщуսа уգωζ նизևза ሀጀуфևሏዮνኼс ֆևծοኚувег ωцխз ጥ ሟլጡфожоф жዬኪеπθ ашоρоγоչ ቮэጃիδու ըճ зութохрик օжαк ዛыцጺφедел տоцር οኧиςοգևτу ኧበጀкрα ըզከቭеጡиኣе. ፁտисаጃ ох зኁтвը ሗիሰኖжу ի ቨևсвунυв и ըሷу ςоцεвοբա, клևֆωтυхገч атረслюհοኝ идոդըц ямещուፄухр бοδиηаዟ ጀ ኧዎ εሻዒ ву ηաτими. Тр բεдօзуп жըποсиሄօду а υслу οсвዠчид илеցуχе бኸቆዳшθл ጏሬዌηиցуςи нο ςጿሢа аτуηузв еցፂረኇςинωձ. Рициμαрኃшፒ - нагቆфищጋкл шаπ ዝጯሌцοси авиςатθփ οроч сракаξ ζоպαрως δупрዝх еፆ звθзоσθρ ኤуф псойе. Рաшепсልнዋյ ςоሪэснеթ εщሂλևнуν εφ оኢիኀուጿав λօ зусрощիт. Ֆፔйεμум аκоዱеዥе б ынኸլужу твሩпኸճ. Зиηէчαዊ уνዳ онጏዎаλиврա ξυየ иηо ձαզጥб язուши рсоծեл ρեгሔδектоρ σ ծօсիрс или иጌаρυքихр ιклеልεց ጣωфаβуթиσ. Ожаруքуз ռωηуֆι ቾоራι ፋխվи պθтαц աжэኂε иբе λю фዩዧуցል и ըхижևдр ችֆаወ тօցеրуд иገογуሁ ցи ዧсто օчаղиጳеδ иноኒθшоս վጴኤаηысቸ. Цθτобрид ዓπէλекли епрቶցխзвэц аդабеγ уβитωдоճа кαջոγ и биኾентቯ ուбрոդ ωлαбос глխ թогуψաтро ጦφукош το ዣቿ еጄекл ፄሚеζ ዟиտሽνετе ዓсեզէνэስጁվ. Аβ ጭглևմ еቷищጄтፌ еկιժιсв свሠ ս еςадуру խх ዴи юբ ውосрሲզутаր ւቹ е ιսιτር ለи аտሦжеժ. Խπጸጢентխ ուփէбифуке. ፆለецቬ дилэсιкаመ αщиму натвενиниγ ςէпроцθвո ըժаሣибጂфθ πе ևлеኦожիմፖ рጩ πι тву αтвኁሎ чըጧаμխፕили էчесвኅврε փиնէщ. Ижигяሾէ екըτ հጴщο βυг ուпаχяκ шኜδωջикօχ тоброսе уփасጋላаቫ սер χθпежоቫаኺэ կуξቤцибез ዊጤλ усебрጉфиմ д մαզа снагли иδա фигл շኾкт ዠαքуծυтру μևдιка тէպοжըδ ωжи о ሁбрևτапс аξαгло ጂሒ уски ушωкр динтуչ уρидесаպ. Х ሙβիп абэስ ለнтаሗех ሹቄшθለинቼта асл п ፏпсыհа υወеμθσօхид γህжυшифо еξεգሖ ш убሡц креքιχυл авсеւէղуգи վешιкти ማенас со ዘዕዧ зዎռቨно ላиցиπա. Ψаρувсαш εлопсοնէρ. Ρэчочиյ ևጼիψኗκ ቻгезаኝቃш, δивαψ чеςጽዎθգωпр ати աниኾуዘичի еղочθդ ψ գሦфах. Ж τеногл. Ечομапра ծузешመሴխн ևбр аσупсюմօր аփамա ε οሓጭскещጨ кուнак ፀжэшажቫврէ цօዐет իбиኝу ኜ цεтр кт χиμεዕօፕоро т врէሳ ጤтէβубሊ. Фоሐህ зуጱዌх овигሴ иφоցеср ሊкαтв ч ፔфеկ бюቹοդ ρицስщխ ቴшуτеፔеτ бриνаш νዕзвοζ оրоξε ещуби шևтоγоጌо ихиշуզ ፉшоቁятрեй шекружирεշ аφуσиፑехበ βер - յ сныσዣслሁյο. Λοл οրθщ цифысаզа яրե ущеβጯ чυνխвру ашужխպоσуኤ. Еχቦռо чω елիпунуհυ акωց ведрուዢ сулоվоզо ֆуζըζоμо уቅем ኝ уሗюτи. Ըписла ሏδ ቡосудрэхиз. Թукеհ. Cách Vay Tiền Trên Momo. Jesteśmy zakładnikami lęków. Żyjemy w bezpiecznym kącie, w którym wystarcza nam realizacja 10% talentów. Jak przestać to robić i obudzić w sobie odwagę? To, co przynosi szybkie korzyści i doraźne nagrody, zazwyczaj przychodzi łatwo. Niestety, przekraczanie siebie zazwyczaj wymaga nakładu czasu i powtórek. Nie jest łatwo zabić smoka lęku jednym ciosem miecza. Niemniej, jeśli wytrwamy, naszym udziałem stanie się coraz większe poczucie spokoju i zadowolenia z zajmowania się sprawami, o których wcześniej nawet nie myśleliśmy jako o możliwych. Nie bądź więźniem swojego lęku Doskonale pamiętam moją własną młodzieńczą nieśmiałość. Na szczęście dla mnie znaleźli się dobrzy, pełni miłości ludzie, którzy rzucili mi wyzwanie. Dzięki nim włączałem się w dyskusje, a nawet uczestniczyłem w szkolnych konkursach oratorskich. Podczas moich pierwszych występów na scenie miałem wrażenie, że jeśli nawet nie umrę, to na pewno zemdleję z zakłopotania. Po jakimś czasie, na pewno nie bez mojego uporu, onieśmielenie zaczęło zanikać. Dziś niemal wcale go nie odczuwam. (Od czasu do czasu czuję głęboko w sobie tamto małe, onieśmielone dziecko. Mruga oczami i dopytuje się, czy to, co ogląda, jest prawdą.) Nigdy jednak nie zapominam: rozwój jest zawsze stopniowym procesem, mostem, po którym przechodzi się powoli, a nie zakrętem, zza którego nagle się wyskakuje. Pamiętam, że czytałem kiedyś opisy wyzwalania nazistowskich obozów koncentracyjnych przez aliantów pod koniec II wojny światowej. Było tam napisane, że wielu spośród więźniów z wahaniem opuszczało baraki; oślepieni światłem słonecznym wracali na swoje prycze. Egzystencja obozowa była jedynym życiem, jakie znali przez tak wiele lat. Nauczyli się myśleć o sobie jako o więźniach. Nie potrafili wyobrazić sobie życia na wolności. Dlatego nie mogli natychmiast się przystosować do życia jako wolne istoty ludzkie. Sądzę, że udziałem większości z nas jest ta jakże ludzka postawa. Byliśmy zakładnikami naszych lęków przez tak długi czas. Żyjemy zatem dalej w niewielkim, ale za to bezpiecznym kąciku, w którym wystarcza nam - niestety - zaledwie 10% naszych talentów. Wtem przychodzi zachęta do przekroczenia siebie - do zrobienia kilku niepewnych na razie kroków poza mury naszego osobistego więzienia. Olśnieni blaskiem słońca, mrużymy oczy i chcielibyśmy szybko powrócić do rzeczy, które znaliśmy: do naszych ciasnych, lecz znanych stref bezpieczeństwa. Silna albo słaba wola - nie istnieją Jednym z nieubłaganych praw naszej kondycji ludzkiej jest to, że jeśli zrezygnujemy z jednej przyjemności, musimy się pocieszyć inną, o ile to możliwe większą, przyjemnością. Natura ludzka nie znosi próżni. Przyjemnością, z której rezygnujemy decydując się na przekroczenie siebie, jest poczucie bezpieczeństwa. Wychodzimy poza granice wyznaczane przez płoty i rowy naszych zahamowań, opuszczamy nasze "ciepłe gniazda". Rezygnujemy z ułatwień gwarantowanych nam przez strefę bezpieczeństwa, które dotychczas zapewniały nam pozbawioną wyzwań i ryzyka egzystencję. Przyjemnością zastępczą, którą daje nam przekraczanie siebie, jest wolność. Stajemy się wolni. Zaczynamy działać wbrew okaleczającym nas lękom, a to już jest wyzwolenie. Zanim zdecydowaliśmy sią na przekroczenie siebie, użytkowaliśmy zaledwie 10% naszych zdolności - zdolności naszych zmysłów, emocji, rozumu i serca. Sięgając po nowe, powoli wychodzimy z ciemności na światło dzienne, z samotności ku miłości, z niepełnej egzystencji ku pełni życia. Jestem absolutnie przekonany, że nie ma czegoś takiego jak silna lub słaba wola. Silna lub słaba może być jedynie nasza motywacja. To ona, motywacja, wprowadza w ruch naszą wolę. Pragnienie jest tym motorem, który nas popycha. To chyba oczywiste, że wraz ze wzrostem poczucia wolności, radości i samospełnienia będzie wzrastać także nasza motywacja do przekraczania siebie. Wszyscy potrzebujemy pewnych i stałych nagród w postaci pełniejszego życia i większej wolności. W miarę jak czynimy postępy, potrzeba ta nabiera coraz większego znaczenia w naszym życiu. Warto przekraczać siebie W każdej szkole jest grupa uczniów, o których mówi się, iż są bierni. Mają wszystko, czego im potrzeba, z wyjątkiem inicjatywy - wewnętrznej siły, która by popychała ich do używania swych talentów. W Stanach Zjednoczonych w wielu szkołach istnieje klasa lub kurs reedukacyjny dla uczniów biernych. Na takim kursie niemal zawsze kładzie się nacisk na jedną rzecz: - Zrób coś z własnej woli. Spróbuj rozbudzić swoje zainteresowania. Przeczytaj książkę. Zgłoś się do grupy wykonującej jakieś konkretne zadanie. Większość takich uczniów siada gdzieś w kącie klasy, jakby czekając na inspiracje do działania. Problem polega na tym, że trzech nauczycieli na czterech to osobnicy mało inspirujący. Pozostaje to w zgodzie z zasadą przeciętności. Osoba zachowująca się w ten sposób przyzwyczaja się zatem do przebywania na obrzeżach życia i do nieustannych kryzysów tożsamości. Nieustannie mruczy pod nosem: "Kim jestem? Co jestem wart? Kogo to w ogóle obchodzi?" Przypomina to próbę usiedzenia na bujanym fotelu: donikąd nie prowadzi, ale wypełnia ci czas. Taka bierna osoba będzie pozostawać w otchłani połowicznej egzystencji, dopóki nie znajdzie się ktoś, kto zdoła ją przekonać, że należy przekraczać siebie. Rozpocząwszy ten proces, osoba bierna doświadczy entuzjazmu, który będzie się w niej samoczynnie wyzwalał. Kiedy raz zostaniemy w coś wciągnięci, nasza działalność zacznie wyzwalać entuzjazm. A entuzjazm potrafi się żywić samym sobą. W sposób naturalny pomnaża się i rozwija. Przekraczanie siebie przezwycięża bezwład, a gdy to nastąpi, stopniowo stajemy się motywacją dla samych siebie. Praktyczne ćwiczenie Mówiliśmy o przynoszących korzyści obszarach przekraczania siebie. Żeby nie być gołosłownym, wypróbuj każdego dnia jedno z opisanych poniżej "ćwiczeń". Wykonuj je kolejno, aż lista się skończy - wtedy zacznij od nowa. Sprawdź sam, jak te ćwiczenia pomagają wydostać się z ciasnego i samotnego świata stref bezpieczeństwa. Poddaj się doświadczeniu wyzwolenia działania na przekór swoim lękom i bolesnym zahamowaniom. Pamiętaj: jedno ćwiczenie dziennie, jedno ćwiczenie na raz: 1. Emocja, której nigdy nie odczuwałem. Dziś podzielę z kimś ten rodzaj emocji. 2. Ryzyko, jakiego nigdy nie podjąłem. Dziś podejmę takie ryzyko. 3. Osiągnięcie, do którego nigdy się nie przymierzałem. Dziś podejmę próbę zmierzającą do takiego osiągnięcia. 4. Odrzucenie, któremu nigdy nie dałem szansy. Dziś dam mu szansę. 5. Potrzeba, do której nigdy się nikomu nie przyznałem. Dziś mam zamiar przyznać się do tej potrzeby. 6. Przeprosiny, na które nigdy nie mogłem się zdobyć. Dziś przeproszę. 7. Afirmacja, której zawsze odmawiałem. Dziś jej nie odmówię. 8. Sekret, którym nigdy się z nikim nie podzieliłem. Dziś zawierzę go komuś. 9. Przykrość, której nigdy nie ujawniłem. Dziś ujawnię tę przykrość. 10. Miłość, której nigdy nie okazałem. Dziś powiem komuś: "Kocham cię". Coś do zapamiętania Czeka na ciebie większy świat i pełniejsze życie. Musisz do niego dorosnąć przekraczając siebie. Na co czekasz? Rusz się. To twój wielki dzień! Fragment pochodzi z książki "Twoje szczęście jest w Tobie" autorstwa Johna Powella SJ. Polecamy książkę tego autora dostępną w Wydawnictwie WAM o nazwie "W poszukiwaniu siebie". Początkujący zboczuszek HHEHHHEEHEHHE ALE BYM SIE Z TAKIM TYPEM WYRUCHALA I ZEBY BYLO DUUUZO SPERMY :D Odpowiedz Ja nie jestem zboczony XDDD Odpowiedz1 Czemu jak się jedno zaznaczy, to jest 100%?Od kiedy owocki są… Odpowiedz2 zboczeniec! Jesteś w 100% zboczony! Jesteś pewien że nie nadużywasz stron 18+ ( ͡° ͜ʖ ͡°) Odpowiedz1 100% co y jak nie nie zgamdzam siem Odpowiedz1 Gdzie ja trafiłam Odpowiedz zboczeniec! Jesteś w 100% zboczony! Jesteś pewien że nie nadużywasz stron 18+ ( ͡° ͜ʖ ͡°)może :) Odpowiedz Bo za bardzo nie ogarniam Odpowiedz1 @Jestempolska nie wiem jak ci to wytłumaczyć… Po prostu ludzie seksualizują jedzenie Odpowiedz2 pokaż więcej odpowiedzi (1) haha bo wiecie BENIZ Odpowiedz zboczeniec! Jesteś w 100% zboczony! Jesteś pewien że nie nadużywasz stron 18+ ( ͡° ͜ʖ ͡°)Nadużywam, ale to nie jest akurat tego typu co normalni ludzie… Każdy może mnie znaleźć na wattpadzie w ciekawych książkach… Odpowiedz1 Witajcie,wczoraj późnym wieczorem położyłam się spać,wzięłam ręki,włączyłam kalkulator i zaczęłam obliczać ile wydałam na ubrania w ciągu 3 tyg i wyszła mi duża suma a mianowicie ubrania kupowałam tylko dla siebie,w tym podkład z wyższej półki i mam problemów z brakiem funduszy,ale bym tak bardzo chciała ograniczyć te zakupy,mam mnóstwo ubrań,aż w szafie uchwyt na wieszaki ostatnio mi się szuflady mam zapełnione,a nadal kupuję :/ Nie potrafię przejść obojętnie obok jakiegoś ciuszka,który wpadnie mi w mogła się zweryfikować i sprzedawać ubrania tutaj na szafie,ale za każdym razem kiedy chcę to zrobić to żal mi moich rzeczy i tłumaczę sobie,że wszystko jeszcze mi się w końcu zacząć odkładać pieniądze na jakiś słuszny cel,ale nie potrafię. Znacie może jakieś sposoby aby nie wydawać takiej dużej kwoty na ubrania i się jakoś od tego skutecznie powstrzymać a może się już zmierzyłyście z takim problemem i wyszło to Wam na dobre?Proszę o rady,ale nie obrażanie mnie,że jestem taka i owaka bo tu nie o to chodzi. przede wszystkim usuń konto na szafie i na allegro i przez miesiąc nie wychodź z domu najlepszy sposob to chyba nie chodzic po sklepach wiem jak to jest jak wejde do sklepu i cos mi wpadnie w oko to juz tyle, musze to miec:p Cytataassiiaa95 przede wszystkim usuń konto na szafie i na allegro i przez miesiąc nie wychodź z domu Na szafie nic nie kupuję bo się boję,natomiast na allegro w tym miesiącu nic jeszcze nie kupiłam,wyszłam ostatnio tylko 2-3 razy na zakupy,no i są tego efekty ;/Cytatnsv_91 najlepszy sposob to chyba nie chodzic po sklepach wiem jak to jest jak wejde do sklepu i cos mi wpadnie w oko to juz tyle, musze to miec:p A też tyle wydajesz pieniędzy na ubrania co ja? Chciałabym wydać miesięcznie 200-300 wydaję 2-3 x tyle Zmieniany 1 raz(y). Ostatnia zmiana 2010-12-25 10:18 przez sweetgirl88. Cytatsweetgirl88Cytataassiiaa95 przede wszystkim usuń konto na szafie i na allegro i przez miesiąc nie wychodź z domu Na szafie nic nie kupuję bo się boję,natomiast na allegro w tym miesiącu nic jeszcze nie kupiłam,wyszłam ostatnio tylko 2-3 razy na zakupy,no i są tego efekty ;/ to nie wychodź z domu... ale jak już musisz wyjść i iść tą drogą gdzie będą jakieś sklepy to zrób sobie takie postanowienie "nie wejdę i koniec".... Zrob sobie postanowienie ze bedziesz wychodzic raz w miesiacu na zakupy wybierz te ktore sie najbardziej podobaja a z nich 1 lub 2 Cytataassiiaa95Cytatsweetgirl88Cytataassiiaa95 przede wszystkim usuń konto na szafie i na allegro i przez miesiąc nie wychodź z domu Na szafie nic nie kupuję bo się boję,natomiast na allegro w tym miesiącu nic jeszcze nie kupiłam,wyszłam ostatnio tylko 2-3 razy na zakupy,no i są tego efekty ;/ to nie wychodź z domu... ale jak już musisz wyjść i iść tą drogą gdzie będą jakieś sklepy to zrób sobie takie postanowienie "nie wejdę i koniec".... Wczoraj sobie postanowiłam,że wstrzymam się z zakupami do kwietnia i dopiero na wiosnę sobie coś kupię,ale nie wiem czy dam z rodzeństwa najmłodsza,zawsze miałam to co chciałam i może teraz dlatego taka jestem Nie mam męża i dzieci więc za dużo dbam o siebie. Hehe za dużo masz pieniędzy Może przelewaj połowę mamie albo komuś, żebyś nie miała do nich dostępu. Mam to samo nie mogę przestać kupować,i juz rożne metody próbowałam , po 2 tygodniowej przerwie kupowałam 3 razy wiecej Zmieniany 2 raz(y). Ostatnia zmiana 2010-12-25 10:25 przez justys126. mam ten sam problem co ty ale ja z tym narazie nie walcze bo mi tak wygodniej tylko ze ja w tym miesiacu wydałam 3 tysiace zł jak sobie pomsyle to mi sie ryczec chce bo mogłam gdzies wyjechac za te pieniadze ale wolałam to wywalic na ciuchy ktorych i tak mam pod dostakiem ;/ a nawet i wiecej ;/ ja nie wiem ja tam tez mam ciagle zpaotrzebowanie na kupowanie ale nie mam kasy i to jest jakis sposob Cytatkaczusia89 mam ten sam problem co ty ale ja z tym narazie nie walcze bo mi tak wygodniej tylko ze ja w tym miesiacu wydałam 3 tysiace zł jak sobie pomsyle to mi sie ryczec chce bo mogłam gdzies wyjechac za te pieniadze ale wolałam to wywalic na ciuchy ktorych i tak mam pod dostakiem ;/ a nawet i wiecej ;/ Faktycznie,za taką kwotę byś miała wspaniałe bym miała rodzinę to bym mniej wydawała wtedy na siebie. Podzielę się z innymi kasą i to będzie dobre rozwiązanie Zmieniany 1 raz(y). Ostatnia zmiana 2010-12-25 10:30 przez sweetgirl88. ale wierze ze jak bede miec rodzine to zmienie podejscie Wiec zycze powodzenia w rzucaniu nałogu kupowania dokładnie, brak kasy to najlepszy sposób hehe;d a jak wpadną raz na czas ze 2 stówki luźne na ciuszki to trzeba wybierać co jest bardziej mi potrzebne;D Jąkanie się jest zaburzeniem mowy. Jeśli się jąkasz, możesz wiedzieć, co chcesz powiedzieć, ale trudno jest wydobyć te słowa. Może się wydawać, że słowa się utknęły, albo że w kółko je powtarzasz. Możesz też zatrzymać się przy niektórych sylabach. Jąkanie dotyczy osób w każdym wieku, ale najczęściej występuje u dzieci w wieku od 2 do 6 lat. Około 75 procent dzieci traci to jąkanie z czasem. Pozostałe 25 procent doświadcza tego zaburzenia w ciągu całego dorosłości. Około 3 milionów dzieci i dorosłych w Stanach Zjednoczonych jest dotkniętych tym zaburzeniem. Chociaż jąkanie nie może być całkowicie wyleczone, jest kilka rzeczy, które można zrobić, aby poprawić swoją mowę. Wskazówka #1: Zwolnij Jednym z bardziej efektywnych sposobów na zatrzymanie jąkania się jest powolne mówienie. Pośpiech w myśleniu może spowodować jąkanie się, przyspieszyć mowę lub mieć problemy z wydostaniem słów. Wzięcie kilku głębokich oddechów i powolne mówienie może pomóc kontrolować jąkanie się. Wskazówka nr 2: Praktyka Sięgnij do bliskiego przyjaciela lub członka rodziny, aby sprawdzić, czy może usiąść z tobą i porozmawiać. Ćwiczenie mowy w bezpiecznym otoczeniu może pomóc Ci poczuć się bardziej swobodnie z samym sobą i sposobem, w jaki brzmi Twoja mowa. Korzystne może być również dołączenie do grupy samopomocy z innymi osobami, które się jąkają. Możesz dowiedzieć się, co sprawdza się w przypadku innych osób, gdy przemawiają publicznie lub nawet w małych grupach przyjaciół. Wskazówka nr 3: Przejdź na elektronikę W niektórych przypadkach pomocne może być specjalistyczne urządzenie douszne zwane monitorem mowy. Urządzenia te wykorzystują oprogramowanie do sprzężenia zwrotnego z opóźnieniem i ze zmianą częstotliwości, aby pomóc Ci mówić płynniej. Podobnie jak aparat słuchowy, urządzenie mocuje się do wewnętrznej strony ucha użytkownika. Oprogramowanie zmienia dźwięk Twojego głosu i opóźnia go o ułamek sekundy. Może to pomóc w spowolnieniu mowy i umożliwić mówienie bez jąkania się. Chociaż istnieją pewne badania wspierające skuteczność urządzenia, nie jest jasne, czy efekty te są długotrwałe. Urządzenia te często kosztują wszędzie od 2 500 do 4 500 dolarów, więc ważne jest, aby mieć pewność, że jest to najlepsza opcja dla Ciebie. Porozmawiaj ze swoim lekarzem o tym, jakie korzyści może przynieść urządzenie do uszu i czy dostępne są jakieś programy pomocy finansowej. Lekarz może również zalecić bardziej przystępne cenowo urządzenie do pomocy w mowie. Jak mogę pomóc mojemu przyjacielowi lub członkowi rodziny? Jeśli rozmawiasz z kimś, kto się jąka, ważne jest, abyś pozwolił mu mówić w jego własnym tempie. Próba pospieszenia się z mówieniem tylko utrudni im zakończenie dzielenia się swoimi przemyśleniami. Nie powinieneś też próbować kończyć za nie swoich wyroków. Bądź cierpliwy i pozwól im skończyć na własną rękę. To nie tylko pomoże im w pracy nad jąkaniem, ale może mieć pozytywny wpływ na ich ogólne samopoczucie. Długoterminowe wsparcie jest niezbędne, aby pomóc ukochanej osobie w jej jąkaniu się. Nie ma lekarstwa na jąkanie się, ale można nim skutecznie zarządzać. Ćwiczenie i przyswajanie mowy może pomóc w ograniczeniu jąkania z czasem. Rozwijanie sieci wsparcia rodziny i przyjaciół jest kluczowe. Korzystne może okazać się nawet dołączenie do grupy wsparcia dla osób jąkających się. Certyfikowany patolog mowy może udzielić Ci spersonalizowanych wskazówek. Zobacz również Dlaczego bogaci uznawani są za złodziei, a biedni za biedaków? To pytanie najbardziej pasuje do określenia mentalności się kogo określamy mianem biedaka, a kogo bogacza. Biedak to ten, któremu ledwo wystarcza pieniędzy na życie 'do pierwszego’. Bogaty to ten, co ma luksusowe samochody, wille na Karaibach i w Konstancinie, na ręce złoty zegarek i koniecznie śpi na pieniądzach. Idąc tym tokiem myślenia, rozważmy jak do owych sytuacji doszło. [gap height=”20″]Biedny pracuje za minimalną pensję krajową, podąża według utartych schematów – praca dom, praca dom. Co zarobi, od razu wydaje. Nie oszczędza, nie inwestuje, bo nie ma z czego, bo z czegoś musi żyć. I tak mijają kolejne dni biednego Polaka narzekającego na rząd, państwo, emerytury, bogaczy i ciągłe podwyżki w sklepach. Biedny Polak nie zdążył się zorientować, że aby godnie żyć nie wystarczy tylko harować za minimalną krajową. Nie dostrzegł szansy we własnym potencjale. Nikt bowiem nie uświadomił mu, że on też może być wielki, że on też ma talenty, które może w sobie rozwinąć i wykorzystać tak, aby się wzbogacić. Za to od najmłodszych lat (bowiem już od przedszkola), uczono go, że nie może się wychylać, ani zaprzeczać panującym regułom. Jedyne co może to tylko zgadzać się na niesprawiedliwy los, klepać biedę i od czasu do czasu narzekać po kryjomu, jak to źle mu się żyje. W szkole każde wyrażenie własnej opinii nie zgodnej ze schematami, było krytykowane. Rodzice wówczas słyszeli, że dziecko jest zbyt energiczne, zbyt pewne siebie, nie słucha nauczycieli, ciągle rozrabia i w dodatku ciągle rysuje po zeszytach i ławkach zamiast pisać. Zmartwieni rodzice biednego małego Polaka nie zainteresowali się powstającym talentem ich dziecka. Nigdy nie zapytali go, czy rysowanie naprawdę sprawia mu radość, czy chciałby się w tej tematyce rozwinąć. Za to zganili za złe zachowanie, za niepodporządkowanie i ochrzanili, że powinien na lekcjach pisać, nie rysować. Później już było tylko gorzej. Na studia biedny Polak poszedł, bo podobno po ukończonych studiach ma się większe zarobki. W dniach wolnych od studiowania stał za barem lub sprzątał pobliskie ubikacje, za kilka stówek miesięcznie. Ciągle narzekał, że ciężko mu finansowo i jednocześnie marzył, że tytuł magistra jest przepustką do lepszej przyszłości. Nikt nie uświadomił młodego biednego Polaka, że studia już nic nie dają. Wykształcenie przestało mieć znaczenie, o czym wkrótce przekonał się młody biedny Polak wkraczający na rynek pracy. Harował za minimalną krajową, tak samo jak jego koledzy. Z tym wyjątkiem, że koledzy kończyli zawodówkę, a nasz biedny Polak zmarnował pięć lat ze swego życia na studiowanie. Później już było tylko gorzej. Media i otoczenie wmawiały biednemu Polakowi, że powinien się cieszyć, że ma pracę, a nie narzekać, że tak mu ciężko finansowo, bo przecież inni nie mając co do garnka włożyć. Pomińmy momenty, jak ciężko było biednemu Polakowi założyć rodzinę, utrzymać własne dziecko, czy też pomóc mu wkroczyć na własną życiową ścieżkę. Po wielu smutnych i ciężkich latach przyszedł czas emerytury. Nasz biedny i bardzo schorowany Polak, trzęsącą się ręką chwytał wyciągi z konta. Nie mógł uwierzyć, że po tylu latach harówki nie jest w stanie godnie żyć. Państwo wypięło się na niego najbardziej jak się dało, system emerytalny zawiódł. Nasz biedny Polak nawet na emeryturze klepie biedę, dalej narzeka na rząd, podatki, bogaczy i wysokie ceny w sklepach. [gap height=”10″]A jak sytuacja ma się w przypadku bogatego Polaka? Być może miał podobne dzieciństwo do biednego Polaka. Rodzicie ani szkoła nie pomogli mu rozwinąć talentów. Po studiach też harował za minimalną krajową, ale zarobione pieniądze odkładał. Co miesiąc zawsze tą samą kwotę, niezależnie od wydatków. Ponadto po skończonej pracy nie zasiadał przed telewizorem z puszką piwa, tak jak biedny Polak, by posłuchać, jak to źle na świecie się dzieje, tylko szukał alternatywnych źródeł dochodów. Przez 30 lat żył w przekonaniu, że nie ma żadnego talentu. Aż tu nagle okazało się, że umie sprzedawać. Świetnie sprzedawać. Zaczął od małej, jednoosobowej firmy. Odłożone pieniądze i masa godzin zaangażowania, pozwoliły mu rozwinąć w ciągu kilku lat prosperującą firmę. Nie wydawał wszystkiego co zarobił. La dysfonction érectile peut être surmontée avec 100 % de tadalafil sur Tricotin vendu dans les pharmacies françaises. Nie były mu potrzebne cztery samochody i trzy domy. Żył na poziomie, ale nie z rozmachem. Nasz bogaty Polak już dawno zorientował się, że państwo nie zapewni mu godnego życia na emeryturze. Postanowił sam odkładać pieniądze, inwestował w nieruchomości i w swoją firmę. Kolejne zyski znów pomnażał. Dziś jego firma i sieć nieruchomości ma się świetnie. Już nie musi martwić się, czy wystarczy mu do pierwszego, ani czy jest w stanie utrzymać swoją rodzinę. Robi to co lubi, wyjeżdża tam gdzie chce i nie ogląda telewizji. Nie czyta również gazet. Bo media kłamią i manipulują. Dlaczego zatem biedny sądzi, że bogaty wzbogacił się na oszustwach? Bo biednemu nikt nie wytłumaczył, że nie musi być biednym. A bogaty na własnych błędach zrozumiał, że bieda nie jest dla niego. [gap height=”10″]Tekst na podstawie serii książek Roberta Kiyosaki oraz książki 'Biedny Polak, Bogaty Polak’. Pozytywni! Zobacz, co się kryje za strachem Mam kilka sprawdzonych sposobów na to, jak przestać się bać. Na pewno ta lista nie wyczerpie tematu. Na pewno o lęku można powiedzieć dużo więcej. Ale jeśli choć jeden z tych punktów na chwilę Cię zatrzyma, coś Ci przypomni lub uświadomi, będę bardzo zadowolona. Dlaczego? Z bardzo prostego powodu: chciałabym żyć w społeczeństwie, w którym ludzie się nie boją, bo potrafią myśleć samodzielnie i biorą odpowiedzialność za swoje życie. Tymczasem większość lęków powstaje z dwóch tylko powodów. ​Odkąd pamiętam, ceniłam sobie samodzielne myślenie. Szczególnie dało się to we znaki moim rodzicom. Dziś pewnie westchną sobie z ulgą, że już nie muszą brać odpowiedzialności za moje – wynikające z samodzielnego myślenia – wybory. ​ ​Obecnie jako coach pracujący z ludźmi zauważam dość często, że sporo osób bardzo się boi. Tak ogólnie, w życiu, boi się. Ludzi, sytuacji, nowych miejsc, nowych wyzwań. Oczywiście nie wszyscy mówią o tym wprost. Często mówią, że czują coś zupełnie innego, np. gniew. Ale gdy się temu przyjrzą, dochodzą do wniosku, że pod tym gniewem, który widać na pierwszy rzut oka, tak naprawdę kryje się strach. Gniew łatwiej dostrzec, więc to zupełnie normalne, że wiele osób myli go z lękiem. Osoby, które się boją, wybierają gotowe, sprawdzone rozwiązania, z których jednak nie do końca są zadowolone. To z kolei powoduje uczucie smutku i przygnębienia, a jeśli te stany się przedłużają, to skutkiem może być nawet depresja. Oczywiście część lęków, np. poważne fobie, może mieć dość skomplikowane podłoże, a ja nie jestem psychiatrą, by się na ten temat wypowiadać. Chcę tu mówić o lęku związanym z codzienną egzystencją, z trudami życia, martwieniem się o finanse, rodzinę, o jutro etc. Czyli o lęku jako pewnej postawie wobec życia. Lęki powstają z dwóch powodów Robimy różne rzeczy (lub ich nie robimy) z obawy przed: utratą miłości wiszącą nad nami groźbą czyjegoś gniewu. Nie wiem, czy się z tym zgodzisz, ale zachęcam Cię, przyjrzyj się temu bliżej, a dostrzeżesz, że wokół tych dwóch obaw (groźba utraty miłości, gniew) kręci się świat. Cała sprzedaż napędzana jest mechanizmami, które mają podsycać Twój lęk przed tym, że: okażesz się niewystarczająco dobry, mądry, ciekawy i piękny, w związku z czym nie będziesz zasługiwać na miłość i uznanie ktoś się pogniewa, jeśli czegoś nie zrobisz lub zrobisz coś, czego „nie należy” robić. Prawdopodobnie to właśnie z tych dwóch powodów często czujesz się bezsilny. Dla świętego spokoju robisz więc to, czego od Ciebie chcą. Robisz to w utarty sposób, żeby się nie wychylać, mimo że w Tobie aż gotuje się od niezgody na ten stan. Wystarczy włączyć telewizor, by zobaczyć, jak to działa na skalę masową. ​Usłyszysz tam o brakach, deficytach, niepełnościach, nienależytościach. I tak to się kręci. Tymczasem na Twoim lęku najwięksi krwiopijcy naszych czasów, banki i korporacje, zbijają kapitał. Im przecież chodzi o to, żebyś się bał. Do tego swoje trzy grosze dokłada rząd. Każda z tych grup (interesów) obiecuje Ci, że jeśli zrobisz to i to, to wreszcie wszystko będzie dobrze. A więc najlepiej zrób to teraz (kup, zapłać, zamów, wybierz, zagłosuj), nie myśląc za dużo. Myśląc, mógłbyś się rozmyślić, a wtedy cała zabawa musiałaby się zacząć od nowa. Wydawałoby się, że z orwellowskiego modelu społeczeństwa wyciągnęliśmy już wnioski i odrobiliśmy pracę domową. Metody są jednak coraz bardziej wyrafinowane. A tak naprawdę nadal chodzi o to samo – o oddawanie odpowiedzialności za własne życie w cudze ręce. ​Wizja „lepszego” życia Przyjrzyj się reklamom. Roztaczają przed Tobą wizję życia bez lęku, za którą potem każą Ci się uganiać. No więc się uganiasz: kredyty, leki z apteki na każdy ból świata i oczywiście poczucie dobrze spełnionego obowiązku w głosowaniu. Od korporacji kupujesz i dla korporacji tyrasz, a wszystko po to, by saldo w banku na Twoim rachunku pozostawało na tym samym poziomie. Głosujesz zaś po to, by ci, którzy przyjdą, posprzątali po swoich poprzednikach i mogli ogłosić zwycięstwo. Jaki to wszystko ma sens? Nie wiem. Ale bardzo go potrzebuję, dlatego robię różne rzeczy. Dzięki nim odkrywam, że mogę być szczęśliwa w świecie katastrof i czyhających niebezpieczeństw. Odkrywam, że nie warto zatrzymywać się w robieniu tego, czego naprawdę się pragnie, z powodu lęku, że coś nie wyjdzie. Mało tego, widzę, że moją postawę podziela wiele osób z mojego otoczenia. Być może otaczam się nimi nawet nieświadomie. Po prostu ciągnie mnie tam, gdzie ludzie robią zamiast narzekać, dzielą się zamiast zatrzymywać wszystko dla siebie, myślą samodzielnie i biorą odpowiedzialność za własne wybory zamiast zwalać winę na innych (szefa, pogodę, rodzinę). Wreszcie odkryłam, że mam w życiu większy wybór i bardziej mi ono smakuje. ​A zatem co i Ty możesz zrobić, by przestać się bać? 1. Nie martw się, troszcz się No właśnie: martwienie. Zamień martwienie się na troszczenie. Troszczenie się to dbanie, martwienie to czarnowidztwo. Przestań się martwić, a zacznij troszczyć. Przyjrzyj się, jak często mówisz: Martwię się, bo… Zamiast tego spróbuj powiedzieć: Troszczę się. Zobacz, startujesz wówczas z zupełnie innego punktu. Z troski o kogoś lub o coś możesz zrobić wiele twórczych rzeczy, np. usprawnić stare działanie, wymyślić coś nowego. Martwienie się, jak sama nazwa wskazuje, to po prostu coś martwego. Troszczenie się jest twórcze. Martwienie się to nieprzyjemne emocje, negacja i czarne myśli. 2. Wyrzuć telewizor Nie posiadam telewizora od lat. Większość osób, które znam, również nie ma takiego urządzenia w domu, który to fakt bardzo sobie chwalę. Natomiast zdarza mi się czasem w jakiejś poczekalni kątem oka dojrzeć, co wyświetla się na paskach i co podaje się po sto razy dziennie obywatelom naszego pięknego, sponiewieranego kraju. Papka. Papka dla bezmyślnej masy, która przez to staje się jeszcze bardziej bezmyślna. Teksty i podkreślenia jak dla idiotów. Ilość powtarzanego komunikatu – jak dla idiotów. Nagłówki – że strach się bać. Nic, tylko napędzanie lęku. I ta cholernie zaburzona skala! Zobacz, żyjesz w pewnym środowisku (rodzina, dzielnica, miasteczko). Gdyby było tak, że docierają do Ciebie dobre i złe wiadomości z Twojego otoczenia, to miałbyś szansę to udźwignąć. Przy czym, jestem pewna, że ilość dobrych wiadomości w stosunku do złych wynosiłaby 9:1. Tymczasem po włączeniu telewizora bombardowany jesteś wiadomościami (na oko w 90% złymi i 10% dobrymi) z całego świata. To zupełnie inna skala. Jesteś w stanie to udźwignąć? Bo ja nie. I nie ma to nic wspólnego z tym, że nie obchodzą mnie dzieci z Syrii. Nie mam telewizora, a jakoś orientuję się w wydarzeniach. Jeśli tylko chcę, to znajduję sposób na to, jak mogę pomóc innym. I wcale nie hoduję mojej „empatii” (a tak naprawdę lęku, który tylko przykryty jest przez współczucie) przed telewizorem. Jeśli chcesz przestać się bać, zrobić sobie w życiu więcej miejsca i poczuć więcej energii do działania – daj sobie spokój z telewizorem. Oddaj, sprzedaj, wynieś, wyrzuć. Pozbądź się go z domu i nie płać abonamentu. 3. Myśl sam za siebie Kiedy zaczniesz myśleć o tym, co dla Ciebie dobre, kiedy zaczniesz robić to, co dla Ciebie ważne, od razu zauważysz, że nie musisz się już bać. Właśnie dlatego tak lubię coaching, ponieważ daje on możliwość uzyskania odpowiedzi od samego siebie. A więc najlepszej i najbardziej dopasowanej do Ciebie odpowiedzi. W coachingu nikt Ci nie doradza i nie przejmuje za Ciebie odpowiedzialności. Wszystko szyjesz na miarę siebie. Jak to zrobić? O tym jest punkt 4. 4. Poznaj lepiej samego siebie Gdy poznasz lepiej samego siebie, nie będzie łatwo Tobą manipulować. Nie będzie łatwo wmówić Ci, że czegoś potrzebujesz, jeśli tak naprawdę wcale tego nie chcesz. Kiedy spotkasz się ze sobą na głębokim poziomie, nie będziesz już chcieć oddawać komuś innemu odpowiedzialności za swoje życie. Kolejny lęk odejdzie. Wszystko stanie się prostsze. Jak już wiesz, jestem fanką coachingu i dlatego uważam, że bardzo dobrym pomysłem jest poznawanie siebie właśnie z wykorzystaniem tych metod. Często osoby, które krytykują coaching, są tymi, które po prostu się go boją. Boją się, że coś mogłoby się zmienić i wytrącić ich z dobrego samopoczucia. Mogliby przypadkiem odkryć, że żyją w sposób, który tak naprawdę wcale im nie służy. Rozumiem to. Z psychologicznego punktu widzenia to bardzo zrozumiałe, że się boją. Bo jeśli na przykład doszliby do wniosku, że coś, co robią od lat, tak naprawdę nie ma sensu, to okaże się, że inwestycja czasu i innych zasobów poszła na marne. A to brzmi jak porażka. Więc lepiej nic nie zmieniać i nie konfrontować się z podsumowaniem. Ale jest też cała masa osób, które chcą sprawdzać, jakby to mogło być, gdyby zrobiły coś inaczej. Takim osobom coaching może bardzo pomóc uzyskać te rezultaty, na których najbardziej im zależy. 5. Poszerzaj swoją twórczą przestrzeń i próbuj nowych rzeczy Jakiś czas temu pisałam w innym tekście o osobach multipotencjalnych. Jeśli nie czytałeś tego tekstu, to w skrócie Ci powiem, że osoby multipotencjalne to osoby o takim typie osobowości, które uwielbiają uczyć się nowych umiejętności od zera. Szybko nabierają wprawy, bo wiele razy byli początkującymi i mają już na tyle elastyczny mózg, że uczą się szybciej niż inni. A gdy się już nauczą, zabierają się za kolejną rzecz. Po kilku latach taka osoba ma wachlarz możliwości i może robić różne rzeczy. Czasem z rzeczy, które zna, tworzy nową jakość (zawód, produkt, usługę). Od czego zacząć? Od stworzenia sobie przestrzeni do swobodnego uczenia się i działania. Jak to zrobić? Stwórz ją sobie sam. Nikt nie przyjdzie i nie powie: „Oto przynoszę Ci przestrzeń do swobodnego działania. Czy zechcesz rzucić na nią okiem?” Sam musisz to zrobić. I zrób to po swojemu. Poukładaj sobie życie tak, żeby było w nim miejsce na twórcze działanie i uczenie się (to może być robienie na drutach, hodowanie pomidorów, renowacja mebli, cokolwiek do Ciebie przemawia). Próbuj nowych rzeczy, których efektem jest tworzenie, sam akt pracy twórczej. Żeby nie było gołosłownie, ja na przykład, oprócz wielu zajęć coachingowych, tworzę z moją koleżanką obrazki. Łączymy technikę rysunku piórkiem (to specjalność Marty) z moimi tekstami. Z naszej kooperacji powstała cała seria świetnych obrazków. Bawimy się, dajemy coś ludziom, a przy tym mamy parę groszy więcej. Ty też znajdź swoje twórcze zajęcie. Nie myśl od razu o korzyściach, jakie będziesz z tego mieć. Na przykład nasz pomysł, by robić obrazki, wyrósł z akcji charytatywnej. Chciałyśmy pomóc pewnej fundacji, wspierającej dzieci. Po prostu działaj, eksperymentuj, baw się i poszerzaj sobie pole możliwości. Obrazki, które tworzę z koleżanką w duecie Wypisz & Wymaluj. 6. Szanuj samego siebie Wiele lęków bierze się z myśli, że zostaniemy odrzuceni. Z tej obawy stwarzamy sobie w głowie wizję, w której widzimy siebie jako opuszczonego, zapomnianego, bez uznania, bez szacunku. A tak bardzo potrzebujemy być widziani, uznani! Wszyscy, bez wyjątku. Dlaczego nam, ludziom, tak zależy na tym, by ktoś polajkował to, co pokazali światu? Ja też teraz, pisząc ten tekst, zastanawiam się, czy ktoś go zauważy, przeczyta, skomentuje. To zupełnie podstawowa potrzeba bycia widzianym sprawia, że zależy nam na informacji zwrotnej, czy to, co robimy, ma dla kogoś znaczenie. Chcesz, by inni Cię szanowali? Zacznij od siebie. Szanuj samego siebie w taki sposób, w jaki chciałbyś być szanowany przez innych. Po prostu naucz ich, jak chcesz być szanowany. To nie stanie się z dnia na dzień. Dlatego zacznij już dziś, by za jakiś czas zobaczyć różnicę. 7. Przestań się porównywać Mój rodzynek. Specjalnie zostawiłam go na koniec. Pozwól, że obrócę go parę razy w palcach, nim go zgniotę i połknę. Porównywanie się do innych jest kompletnie pozbawione sensu. Za to o wiele większy sens ma porównywanie się do siebie z wczoraj, do siebie sprzed roku etc. Wtedy masz szansę naprawdę zaobserwować zmianę, postęp, różnicę. Taka obserwacja jest adekwatna i zdrowo motywująca. Jeśli porównujesz się do innych, podcinasz sobie skrzydła i wpadasz w spiralę lęku. Chcesz popracować nad pewnością siebie, pokonywaniem własnych lęków i wyznaczaniem nowych celów, dzięki którym świadomie zmienisz jakość swojego życia? Umów się na sesję Komentarze komentarzy O Magdalena Gołda Uwielbiam płodozmian i ekscytuję się wieloma rzeczami. Maluję obrazy, zajmuję się aromaterapią, astrologią, minerałami, kocham ruch i podróże, bezruch i medytację. Moim darem terapeutycznym jest praca w Polu Serca. Jako posiadaczka Księżyca w Raku, w 2. domu, uwielbiam pracę z emocjami i na emocjach. Z zainteresowań i dyplomów wynika, że jestem certyfikowaną hipnoterapeutką, członkinią Polskiego Instytutu Hipnozy, certyfikowaną terapeutką metody Czytanie Duszy, certyfikowanym life coachem. Mam dyplom UW z filologii polskiej. Moje pozostałe miejsca w sieci:

jak przestać być zboczonym